Nowość !!!!

Witam! Zapraszam do mojego nowego bloga, poradnika foto. Pomóżcie zacząć, a ja pomogę Wam... po to jest tamten blog.

Jak za dawnych lat...

Krótka historyjka z dzisiejszych wieczornych zakupów w supermarkecie...
Chciałem kupić jedną małą porcję piersi z kurczaka. Nie ma! Ani pakowanych, ani na wagę... Pytam Pana czy to jakaś nowa zaraza... Panie! rano się skończyły! Ludzie po 50! kg brali! ....?!? No! Po 9,99 to co się pan dziwi!!? A... no trudno... to jakąś małą porcję z indyka poproszę, dla dzieci... A pan tylko jedną chce?!? Ychy! I Pan wyciągnął mi "ZPODLADY" tackę piersi z kurczaka "na 9,99"... Nie wiedziałem czy się śmiać czy płakać... podziękowałem...

Risotto wypasione

Risotto zrobiłem w sobotę, ale dopiero dzisiaj się nim dzielę. O ryżu przypomniała mi Isadora swoim risottem. Mój sposób na risotto jest trochę inspirowany przepisami J.Oliviera, a trochę naukami Pascala Brodnickiego, którego spotkałem kiedy jeszcze nie był taki znany...

Składniki: ryż na risotto (na 4 głodne osoby - ok 350g), ok 1/4 masła, oliwa, szklanka białego wina, ok 1l bulionu (może być z kostki, trudno...), czosnek, seler naciowy - 4 łodygi, 3 spore cebule, 300 g mięsa mielonego lub siekanego (albo lekko zmalakserowanego:), 200 g boczku surowego wędzonego, pomidor bez skóry, jeszcze raz 1/4 masła i trochę natki (lepszy byłby świerzy tymianek, ale mi wyszedł) i trochę tartego parmezanu.

No to do garów!

Zanim stanąłem do risotta, wstawiłem do piekarnika szkło z cebulami NIEOBRANYMI, i mięsem. Na godzinkę, po pół na mięso wrzuciłem boczek. Po upieczeniu dwie cebule pokroiłem w grubą kostkę, a od mięsa odlałem tłuszcz. Trzecia, obrana przekrojona na 4 czeka na podpieczenie i zwieńczenie dzieła...

W dużym garnku rozgrzałem masło i trochę oliwy. Na pierwszy ogień (tłuszcz:-) poszedł seler i cebula, a po kilku min. czosnek, a później ryż. Ryż trzeba cały czas mieszać, niestety do końca gotowania. Kiedy się zeszklił, wlałem wino. Ale tak jak je pijemy... łyczkami... nie wlewamy (raczej) szklanki wina do gardła! Ryż musi wszystkie wlewane doń płyny wchłaniać, delektować się nimi. Inaczej się zachłyśnie i rozpaćka:)) Tu jest dobry moment, żeby dodatkowym kieliszkiem wina podlać gotującego, bo zapach jaki buchnie z garnka... trudno się powstrzymać! A do ryżu wlewam po trochu bulion. Wchłonie, znów trochę... i tak do... momentu kiedy ryż będzie miękki. Kiedy ryż jest prawie, ale nie zupełnie... dodaje mięso i boczek. Podpiekłem ćwiartki cebuli. Ponieważ trochę to wyglądało mało marketingowo, pokroiłem pomidora w kostkę i podkolorowałem risotto. No i tymianek, poprawi i smak ,i look :))) Chwilę mieszania na gazie i koniec, wrzuciłem drugą 1/4 masła, trochę parmezanu , wymieszałem, przykryłem i na 5 min na odpoczynek (risotto:)).

Na talerzach po przybraniu pieczoną cebulą posypałem parmezanem...

"Nawsi..."

Dysleksja dysleksją, ale wiem, że NA WSI... ale dla Franciszka to miejsce długo nazywało się "nawsi". I jechaliśmy "na nawieś"...
Sezon się zakończył i trzeba chałupę i okolicę przysposobić do zimy. Zbierałem się do tego jak jeż do... tzn. jak do jeża... W tak zwanym "międzyczasie" spadł śnieg, wszyscy się pochorowali i inne plagi egipskie i polskie... Dzisiaj pojechałem (nie chcem ale muszem - z całą sympatią!).
Wyjechałem z Warszawki i zaczęło padać... standard. Nawsi dramat! Albo mżyło, albo padało, albo lało! Kocham to miejsce... powyżej 18 st C + trochę słońca (czytaj: od maja do września). Ale jesienią [___] coś tam o kontroli publikacji....  (nie mam blokady dla dzieci!). Klimaty samobójczo - depresyjne to przy tym Lazurowe Wybrzeże...
Chmmm... nic o gotowaniu...
Nazrywałem skrzynkę jabłek... (reszta się zmarnuje ;((( ) Ale dzisiaj już nic z nich nie zrobię.
A chciałem pochwalić się risottem... No dobra o ryżu jutro! (Po zmianie czasu jakoś "nie mogę się odnaleźć")
Mała próbka  z "nawsi" zrobiona komórką...

roztocze i placki ziemniaczane

Młody siedzi w domu = siedzimy (ja z młodym) w domu.... Zawdzięczamy to roztoczom. Nasz pan alergolog nazwał ostatnio Franciszka "roztoczowym chłopcem". I mimo że, kaloryferów prawie nie używamy, te potwory mnożą się na potęgę a, z Franciszkiem jakoś się nie lubią... No i czasem dochodzą do takiego nielubienia się...
A ponieważ i Basia, i Franciszek lubią się z plackami ziemniaczanymi...

Tarki do tego już dawno nie używam. Załatwiam TO malakserem. Dokładam tam jeszcze cebulę, jajko, sól, pieprz, trochę mąki... i jeszcze chwilkę malakserem. Potem to już tylko gorąca patelnia.

My jemy je na słodko!

Zapiekane pomidory z cukinią

Dzisiaj musiałem odebrać Franciszka wcześniej z przedszkola i nie zdążyłem przed tym nic upolować. Nie chciało mi się targać dzieciaka "na zakupy", więc zrobiłem przegląd lodówki: cebula, cytryny, pomidory, czosnek, jakaś wędlina... hm! trochę cienko... ale była jeszcze cukinia! Przypomniała mi się zapiekanka, którą jadłem kiedyś we Francji i czasem odtwarzam w domu. We Francji wszystko smakuje "troszkę" inaczej niż tu. Tam nawet żaby smakują...
Ale, do rzeczy...

Potrzebne są: duuuża cebula, czosnek, pomidory, cukinia, oliwa, trochę tartego parmezanu (pożyczyłem od sąsiadki :-), trochę tartej bułki i jakieś ziółka (oregano, bazylia, estragon).

Ingredienty przed rozcząstkowaniem.

 Cebulę i czosnek pokroiłem na cienkie plastry i zeszkliłem, ułożyłem je na dnie naczynia do pieczenia. Na cebuli z czosnkiem położyłem cukinie i obok pomidory, wszystko pokrojone w plastry. Posypałem tartym parmezanem z bułką i ziołami. No i do pieca, aż się zapiecze. Tadaaa...!

Guacamole

Za inspirowała mnie Małgosia.dz ...Do swojej potrawy poleca guacamole, a ja przypadkiem mam fajny i chyba prosty przepis... powstały na bazie kilu innych i dużego doświadczenia w zjadaniu tego specjału.

Podstawa to dobre awokado! Dobre tzn. dojrzałe, nie twarde jak kamień i nie czarne rozlewające się między palcami ( chociaż słyszałem od znajomych, że w Mexyku nie jedli ani razu zielonego guacamole ).

Takie dojrzałe ( ja jednak wolę zielone ) awokado (2szt) rozgniatam widelcem w miseczce na papkę, na grubej tarce ścieram cebulę (jedną mniejszą lub pół dużej) lub drobno kroję, mały ząbek czosnku na drobnej tarce, dodaję drobno posiekaną papryczkę chilli ( świerzą lub trochę pasty paprykowej - jak i ile kto lubi ), drobno startą skórkę z lemonki i sok z tejże. Sól, pieprz ( świeżo grubo mielony ) i trochę oliwy extra... Dobrze trzeba wymieszać i dobrze wstawić na pół godziny do lodówki. Może być do jakiegoś dania , a można podawać z tacosami w parze z salsą pomidorową.

winegret

Czas na winegreta! Trochę tu za słodko ostatnio było...
Właśnie wstukałem w google: winegret. To co znalazłem woła o pomstę... i jeszcze ma tytuły np. prawdziwy francuski... Sorki, mogę nie umieć upiec ciasta, ale winegret to MOJA perełka! Jak czytam: wymieszać wszystkie składniki w słoiku... oooo! gore mi! To tak, jakby w przepisie na  Boeuf Bourguignon ktoś polecał: wymieszać składniki i ugotować!
No, dobra. Spoko!
Do szklanki ( jak ktoś się uprze, może być słoik - trudniej mieszać ) wrzucam łyżeczkę musztardy francuskiej ( jak ma być sarepska to lepiej odpuścić winegreta i podać sałatę z ketchupem), łyżeczkę octu winnego ( lub więcej - będzie zajzajer) albo sok z pół cytryny, albo łyżkę aceto balsamico - będzie delikatniej, (można i to i to), wymieszać, po solić i po pieprzyć, wymieszać, wcisnąć czosnek 1-2 ząbki w zależności od upodobania i wielkości ząbków (ostatnio nie wciskam tylko ścieram na drobnej tarce). Wymieszać, bardzo! I teraz uwaga! Po odrobince, mieszając wlewam oliwę... Najlepiej extra vergine, zwykła też ujdzie, ale smakosz może poczuć. Z olejem Kujawskim też się wymiesza. Czym lepsza oliwa tym lepiej smakuje i lepiej się łączy! Oliwy wlewam tyle, żeby sosu było max 1/2 szklanki. Jeśli jest bardzo gęsty, dodaję łyżkę wody a najlepiej wina (b lub cz).

A teraz dla tych którzy dobrnęli, aż tu, przepis na winegreta MIODZIO!

Można nie dawać czosnku, można dawać, można dać trochę więcej kwaśności bo zrównoważy go łyżeczka miodu, plus 1/2 łyżeczki estragonu. Zawsze oliwa na końcu i po troszku!

Występy gościnne!

Wczoraj dzięki uprzejmości i na zaproszenie Olisz, gościłem na Jej blogu. Pochwaliłem się jak pozbyć się nadmiaru śliwek...
Zapraszm do Olisz i na moje tam występy ...

Ciasto od edysi79

W sobotę Basia upiekła ciasto ze śliwkami. W przepisie nosi nazwę ciasta karmelowego z cynamonem. http://przystole.blox.pl/2009/09/Ciasto-karmelowe-z-cynamonem.html  Ciasto jest prze!pysz!ne! Nawet prawie udało jej się uzyskać karmel na wierzchu, co podobno nie jest łatwe... Prawie, bo okazało się, że trzeba wprowadzić korektę czasu pieczenia. Po pół godzinie,wyglądało ok, a po 40 min. wierzch zaczął się przypalać! Tu musiałem troszkę się wtrącić i wydobyć je z piekarnika. Dostało nową warstwę brązowego cukru plus odrobinę białego i ... po przestudzeniu, przy protestach rodziny zabrałem ciasto na małą sesję fotograficzną.

Dzięki edysiu79 za pomysł! A nad młodą już pracuję, żeby zrobiła powtórkę z korektą...

Zaległa wizyta...

Mam kumpla z dzieciństwa. Prawdziwego przyjaciela od lat. Każdemu takiego życzę... znamy się od piaskownicy... jakieś... no prawie 40 lat (rany ludzie tyle nie żyją!) Kiedyś mieszkaliśmy "klatkę obok". On wcześniej się ożenił, wyprowadził, potem ja... nasze drogi trochę się rozeszły... proza. Ale, cały czas jesteśmy w kontakcie i możemy na siebie liczyć, chociaż rzadko się spotykamy.

Dzisiaj byliśmy całą rodziną u Nich na kolacji. Nie miałem aparatu więc zdjęć nie będzie, ale tak pysznej zupy-kremu z dyni jeszcze nie jadłem (nie lubię dyni!). Na "drugie" były jabłka faszerowane mięsem z indyka z dodatkami... Jak zdobędę przepis to się podzielę! Była szarlotka i fondue czekoladowe i domowe wino z winogron z mojej "plantacji", ale nie taki typowy ulepek, fajne...

No dobra, bez jakiegoś zdjęcia byłoby... kiepsko!

Oglądaliśmy zdjęcia z ich wyprawy do Paryża... i tak mnie skręcało...

Kiedyś (bardzo kiedyś) bywałem w Paryżewie co roku... ostatnio 11 lat temu... Nie jestem oryginalny, ale bardzo lubię to miasto, sorki, trochę się rozmarzyłem... to chyba przez to wino...

Ale, to tak na marginesie...

Mój "młody" blog

Kiedy dałem się namówić i zacząłem popełniać tego bloga, nie miałem pojęcia w co się ładuję!

Wczoraj i dzisiaj zwiedzałem okolicę... tzn. odwiedzałem blogi kulinarne. Jest ich taka masa... głowa boli. Ale większość tych, które odwiedziłem są tak prowadzone, że... chapeau bas. Na dodatek zdjęcia w nich zamieszczane chyba są zamawiane w agencjach fotograficznych specjalizujących się w fotografii kulinarnej :))) (zainteresowani wiedzą, kogo mam na myśli). A serio, to dobrze, że ich autorzy piszą blogi, a nie zajmują się zawodowo fotografią potraw, bo umarłbym z głodu... uf!

Ja swojej pisaniny nie zaliczam do blogów ściśle kulinarnych, ale jakiś przepis czasem wrzucę. I dzisiaj proponuję...

Jest to przystawka z J. Oliviera - pieczone cytryny! Przepis wart rozpropagowania...

Cytryny sparzone, wyszorowane itd. kroję na pół i odcinam piętki, wycinam miąższ. Do środka mały plasterek mozzarelli, taki żeby zakrył dno, na niego pół filecika anchovis (chodzi o anszua:-), pół pomidorka koktajlowego albo kawałek "normalnego", listek bazyli, sól, pieprz i szczyptę chili. Zakrywam drugim plastrem mozzarelli i do pieca na 10 - 15 minut. Miodzio!

Siedzę i przygotowywuję zdjęcia dla "klienta" i są to między innymi fotki zrobione w minione wakacje... A tu za oknem kiszka... Jak trafiłem na zdjęcie zrobione przez Tęczę, na którym z Franczeskiem robimy faszerowane papryki na grill, to mnie normalnie skręciło. Ale mając patelnię grillową (z Ikea;-), można ją zrobić nawet jak za oknem kiszka... kiszkę z cebulą zrobię innym razem.

W Chorwacji paprykę dostawaliśmy "z pola" od naszej gospodyni. Była taka bardziej biaława, tu radziłbym czerwoną.

Mielone mięso podsmażone z cebulą, czosnkiem (u mnie dużo), pomidorem i ziołami (np tymianek, rozmaryn), pieprz, sól. Można dodać trochę drobno tartej cukinii. Tym napychaliśmy papryki i na żar... Bułeczka, bilo wino................

Zmiana tytułu!

Wrzuciłem dzisiaj w wyszukiwarkę googlową blogów tytuł "gotowy na wszystko" i stwierdziłem, że jestem gotowy prawie na wszystko... Jeden blog pod tym tytułem jest prawdopodobnie przepisywaną książką, drugi deklaruje miłość do puszystych gejów... do tego masa ogłoszeń: młody gotowy na wszystko zaspokoi panie... sorki w takim wypadku jestem gotowy prawie na wszystko... (nie, żebym miał coś do puszystych gejów albo do gejów w ogóle).

Troszkę się opuściłem... ale to mnie opuściła (mam nadzieję chwilowo) wena.

W weekend byliśmy na wsi. Na wsi jak to na wsi, było super. Co prawda zawsze mam tam masę roboty i trudno żebym posiedział i nic nie robił, ale to jest "moje miejsce na Ziemi"... Zrobiliśmy grilla, tzn piersi kurczaka w marynacie na sposób wschodni, karkówkę w słodkiej papryce, i cienkie surowe białe kiełbaski marynowane w piwie z lubczykiem... Do tego niespodzianką był chleb upieczony przez moją średnią szwagierkę (na zakwasie z ziarnami - pycha!). Tu podam tylko prosty sposób na karkówkę. Najpierw mała uwaga: nie mylić tej potrawy z karkówką gotową na grilla z supermarketu! Wygląda podobnie, ale nie wiem dlaczego, mam wrażenie, że tamta jest z mięsa, którego termin do spożycia minął dwa dni wcześniej... No, więc ja to robię tak (sposób od naszego Pascala-szacun - on robił rostbef): mięcho zalewam niewielką ilością oliwy, wsypuję dużo mielonej słodkiej papryki, troszkę ostrej (chili), pieprz, sól... i chwacit... Karkówkę grilluję do skutku, gdyby to był rostbef, trzeba krótko - na krwisto.

Wieczorem zrobiliśmy ognicho... musieliśmy przytargać trochę drwa z lasu, ale rodzinka, piła i nasz scenic spisali się na medal (nie wycinam zdrowych drzew, tylko usuwam drapaki - to info dla "Zielonych").

Po niedzieli w lodówce na ogół są pustki... (szczur powiesił się z głodu...) więc na wieczór trzeba wykombinować "coś" ... Szybkie i tanie, jedno z moich ulubionych dań. Biała kiełbasa w pomidorach. Do gorącego piekarnika wkładam blachę (szkło) z plastrami surowego, wędzonego boczku. Jak "puści" tłuszcz wkładam pomidory bez skóry i gniazd oraz czosnek w łupinach. Kiedy zmiękną trzeba je rozgnieść, dodać dużo rozmarynu (świeżego), pieprz, sól, i wcisnąć w "to" kiełbaski. Piec aż się pięknie przypieką... Spożywać z czerwonym winem, bagietką, sałatą i ze smakiem...

13.09.2009

Dzisiaj byliśmy na koniach... Na szczęście jeździła tylko Młoda... Mnie wystarczą wspomnienia z mojej

'lekcji" jazdy z przed 22 lat. Spędziłem godzinę (60 minut!) na ląży, głównie kłusując i wyczyniając różne akrobacje "ćwiczebne" (podobne widziałem kiedyś w cyrku). Dosyć istotny, dla mnie, był fakt, że pomiędzy koniem a moim siedzeniem była kulbaka (mówiąc krótko: wysokie siodło "ułańskie" - dość dokuczliwe z przodu...). Starzy wyjadacze bardzo sobie chwalą kulbakę, ale ja przez tydzień chodziłem jakbym miał piłkę między nogami... że nie wspomnę o "radości" jaką sprawiało siadanie. Nie była to jednak moja ostatnia próba sprostania rodzinnym tradycjom. Patrząc dzisiaj jak Młoda pomyka... mam ochotę jeszcze spróbować...

Hiszpańskie skrzydełka po żaglach

No! Zapisaliśmy się na "żeglarstwo" do Pałacu Młodzieży"... Znaczy się, fajnie by było, ale mnie tam nie zapiszą, więc zapisałem Basię. Żeby nie było że ją zmusiłem, bo ja jestem za stary... Basia sama chciała. Spodobało jej się w czasie wakacji na łódce. Ponieważ, jako jedyna w rodzinie ma szansę na patent żeglarski, a na łódce kapitan rządzi... zapisała się bardzo ochoczo.
Zajęcia są o 16.00, więc kolidują z odbieraniem młodego z przedszkola. Zapadła decyzja rodzinna, że Basia będzie jeździć sama autobusem (i wracać). Pierwszy raz pojechaliśmy razem "przećwiczyć" trasę... Ja piórkuję...! Sto lat nie jechałem autobusem! To jest extremalne przeżycie! Bandżi (czy jak mu tam) wysiada! Smród, duchota, i co chwila można zaliczyć glebę! Tylko wsiedliśmy do autobusu, wlazłem na jakiego gościa na czarno... skasowałem bilety, przez jego ramię, a on "bilety do kontroli!". Myślałem, że koleś robi sobie jaja i chciałem odpowiedzieć: balonik (jak w kawale: jaki balonik? jakie bilety!?!), ale on wyciągnął coś jakby czytnik kart kredytowych... i wpakował tam moje bilety... uff! jednak je skasowałem. Odprowadziłem Basię na zajęcia i poszedłem do "Relaxu" do laboratorium oddać odbitki do zrobienia. Ale, stres był tak wielki, że czekając na wywołanie wstąpiłem "Pod Kaktusy" na małego Żywca.
Młodego odebrała babcia (chwała jej i dzięki). Na szczęście nie miał dzisiaj bardzo złego humoru.
Po powrocie z żeglarstwa było trochę późno, więc musiałem upichcić coś na szybko (dla odmiany:-().
Młody przed kąpielą zjadł kanapki z NUTELLĄ... (na prawdę prosty przepis...). Basia ze mną (bo Tęcza ma dzisiaj firmowe urodziny) po kąpieli młodego jadła pikantne skrzydełka. Pikantne skrzydełka  jak to pikantne skrzydełka... jak w KFC tylko bez dziwnej panierki po, której odbija się przez resztę dnia. Więc, (zdania nie zaczyna się od "więc", więc od czego?) przypadkiem kupione wcześniej skrzydełka, w jednym miejscu przebijam nożem (tyci, tyci) i wbijam "słupek" czosnku, polewam oliwą, posypuję sowicie słodką papryką, pieprzem, solą, suszonym oregano i albo chili (ilość zależna od tego jak bardzo mają być pikantne) albo tak jak ja zrobiłem: wrzuciłem do malaksera suszoną papryczkę chili, pieprz, sól i 1/2 łyżeczki cukru...  i zzzz...).Wszystko trzeba wybełtać, dobrze jak trochę odleży w lodówce. Potem na blachę i do piekarnika, 180 st.C , i około 45 min. (tak żeby się upiekło do kości, przypiekła skórka, ale nie spaliła... proste!) "Podawać z kawałkami lemonki..." i bagietką albo pieczonymi ziemniakami, sałatą etc.
Smacznego albo dobrej nocy!

Bigos z szafy

Ale była impreza... Impreza niespodziankowa... Tęcza nic nie wiedziała i nic się nie domyślała... nic! Ja zapowiedziałem, że : w tym roku, kochanie, twoje urodziny spędzimy na wsi, sami bez dzieci. Tęcza (jest raczej imprezowa) trochę się zdziwiła, trochę podpytywała, ale zacisnęła zęby i wzięła to na klatę... A już pod koniec lipca, nasi przyjaciele zmówili się, że zrobimy imprezę niespodziankową. Ja koordynowałem kto zrobi sałatkę, a kto kupi chipsy. Na siebie wziąłem między innymi bigos. No właśnie, bigos, który młoda jadła ostatnio na obiad, a nie powinna... Bigos wtedy był głęboko "zakonspirowany" w szafie i oficjalnie nie istniał. Stał zawinięty w folie do pakowania, żeby nie zdradzić się "zapachem". Potem przemyciłem go do samochodu... Na imprezie występował jako BIGOS Z SZAFY...

Na wsi... poszliśmy na spacer do lasu, włączyłem muze z adaptera... tylko nie było nic do jedzenia! ups! Nie wyjmę przecież nagle wielkiego gara z bigosem...Tęcza zrobiła frytki. Potem usiedliśmy na polu... otworzyłem wino... i nagle pojawiło się 7 samochodów, z których wysypali się nasi przyjaciele z wszelkim jadłem i napitkami, sprzętem grającym, tortem tęczowym, prezentami, i wszystkim co potrzeba... Przyjechała wspaniała imprezka... DZIĘKI  EVERY ONE!

pierwsze przepisy: rosół i szaszłyki z białym sosem (bliski wschód:))

OK. Goście wyszli, rodzinnie posprzątaliśmy itd... Ponieważ wyjeżdżamy trzeba zostawić "coś" do jedzenia dzieciom... Rosół na szybko i piersi kurczaka " z grilla " na sposób bliskowschodni. Rosół jak to rosół: wywar z kurczaka albo jego części np skrzydełka (+ew. kawałek wołowego ) włoszczyzna, czosnek, cebulka opieczona na gazie, ziele ang., pieprz, kostka knora (tylko w rosole na szybko), listek... chyba wszystko... i pyk pyk na malutkim ogniu... (oczywista najsampierw mięso, potem szumowanie, potem reszta). Piersi z kurczaka ( w oryginale jagnięcina) pokrojona jak na szaszłyki (potem niestety trzeba mieć patyczki wymoczone w wodzie i mięso ponadziewać :(  ) lub większe kawałki i bez patyczków, ale nie całe piersi (kurczaka). Marynuje je min.2 h w : ... i tu mam dzisiaj problem... Do dzisiaj ( i to jest sposób dla pasjonatów i cierpliwych) robiłem tak: oliwa ex.w. drobno starta średnia cebula, listek laur., skórka starta z 1/2 cytryny i sok z w/w., rozmaryn (de best świerzy),tymianek (j. w.), pieprz, sól. Dzisiaj chcąc "załatwić" sprawę szybciej (po gościach) wrzuciłem (mówiąc delikatnie) wszystko w całości do malaksera... bzzz... 20 sek. zalałem mięso ( tvp mówią: mięsko) i wrzuciłem do ... nie! do lodówki. Jutro wystarczy upiec ziemniaczki (jak w tvp), mięso (ew. mięsko) na patelni grillowej (fajne i tanie są w Ikea - patelnie) lub w szkle w piekarniku. No i koniecznie surowizna, np. pomidory z piórkami cebuli, odrobiną cukru, soli, pieprzu, aceto balsamico (chyba coś jeszcze, ale to jest przepis mojej żony... ona chyba jeszcze nie ma bloga). Do tego białe chłodne wino... mmmm... oj nie wino, nie to miał być obiad dla dzieci... ups! Mięso tak marynowane super smakuje z tzw. białym sosem (bliskowschodnim): jogurt gęsty, trochę startej drobno cebuli, posiekana mięta i kolendra (oczywista świerza), sól i pieprz w ilościach spokojnych, ew. odrobina startej skórki (ups! skóry) z cytryny. No to co? do roboty... a ja dokończę piwo i idę spać... Smacznego...

O kurde... sam nie wierzę...  no dobra, jutro i pojutrze wolne, ale po tem...

No dobra, powinienem w tym miejscu podać przepis na bigos, który jadła młoda "na obiad", ale zaraz przychodzą GOSCIE... Jutro są urodziny mojej żony, ale wyjeżdżamy...
Przepis i ewentualnie fotka (bigos nie jest fotogeniczny, a każdy wie jak wygląda) wrzucę kiedy indziej.
Młody jadł kanapkę z dżemem truskawkowym Pudliszek... blee. Jak kto jest zainteresowany przepisem na kanapki z dżemem truskawkowym Pudliszek to podam...