Dynia pieczona, z nadzieniem szpinakowym... i ajvar, jeszcze słowo.

We wrześniu mój wspaniały blog ;) skończył cztery latka...
Na początku był wpis za wpisem... Potem tempo spadło... Teraz określiłbym go, niedawno odkrytym mianem, "slow bloga" :) Wiadomo, nic na siłę! Piszę dla przyjemności (swojej i chyba jeszcze kilku osób). Czasem zaglądam tu, patrzę i myślę... hę... dawno nic nie pisałem... ale nie mam nic fajnego do podzielenia się... więc dalej nic nie piszę! Ale czasem przeczytam kilka Waszych wspaniałych komentarzy i ...  samo mi się pisze!
Z tego wynika, że jestem narcyzem! Skoro już mam to wyznanie za sobą... to proszę Was o następne komentarze! ;)))

O ajvarze już było tu (klik) dokładnie rok temu, jednak w tym roku zrobiłem wersję ostrzejszą. Dałem pięć papryczek chili. Bez pestek, ale i tak dały "power". Z ajvarem jest trochę dużo pracy, ale warto!

Danie z dyni powstało z lenistwa (!) na bazie rolady makaronowej (klik). Mieliśmy smaka na roladę, ale nie było czasu na zabawę z ciastem, więc powstała dynia pieczona z nadzieniem szpinakowym.
Dynię nasmarowałem oliwą i natarłem przyprawą "do dyni" czyli mieszanką zmiksowanej małej suszonej papryczki chilli, pół łyżeczki anyżu, pół łyżeczki zmielonej kolendry, soli i pieprzu. Dynię upiekłem w piekarniku (czas zależy od dyni). Na patelni lekko poddusiłem szpinak z czosnkiem i gałką muszkatołową. Upieczoną dynię napełniłem szpinakiem, serkiem ricotta i posypałem wytopionym wędzonym boczkiem... Pracy niewiele, a danie przepyszne...
Smacznego!

Rolada makaronowa

Dzisiaj nareszcie coś troszkę bardziej skomplikowanego! No i z dynią! Tak, postanowiłem sprawdzić czy z tymi dyniami to prawda i czy są jadalne... :))) 
Był taki przepis w jednej z książek J. Oliviera... zawsze mi się podobał... tylko ta dynia! Już kombinowałem żeby tą nieszczęsną, niejadalną dynię, zastąpić czymś... np kiełbasą! No, ale wszyscy dynia, dynia... dynia tak, dynia siak, dynia taka... Nie, no nie możliwe, żeby wszyscy udawali, że lubią coś niejadalnego! No, dobra... kto nie ryzykuje... w kozie nie siedzi! Jedziemy! Akurat święto, rodzina na obiedzie... Trochę było tradycyjnie - schab pieczony z warzywami, ziemniaki pieczone, brokuły, no i rolada!

Najpierw przygotowałem szpinak. Ok 600 g szpinaku wrzuciłem na patelnie 

 na której był podsmażony czosnek w plasterkach z łyżeczką majeranku (lub oregano). Po kilku minutach, kiedy płyn odparował, dołożyłem dwie łyżki masła i 1/3 tartej gałki. Po wymieszaniu i kilku chwilach na gazie... gotowe!

Dynie nasmarowałem lekko oliwą i obsypałem mieszanką zmiksowanej małej suszonej papryczki chilli, pół łyżeczki anyżu, soli i pieprzu, i do piekarnika. Kiedy dynia się piekła, musiałem zrobić ciasto makaronowe... to jest najgorszy punkt przepisu... chyba, że ktoś ma maszynkę do makaronu... ja nie mam!

Ciasto makaronowe robię wg. proporcji: 1 jajko na 100 g mąki. Tu użyłem 400 g mąki. Trzeba rozwałkować na prostokąt o grubości 2 mm. Jeśli potrzeba, nożem wyrównać brzegi. Ułożyłem ciasto na czystej ściereczce i rozłożyłem na nim z brzegu (dłuższego) upieczoną dynię, a dalej szpinak i na niego pokruszyłem ok 150 g ricotty.

Trochę tartego parmezanu, kilka kropli oliwy, szczypta soli...

Trzeba to to teraz zgrabnie zwinąć, zawinąć w ściereczkę i zawiązać końce. I delikatnie przełożyć do osolonego wrzątku na 25 minut, przyciskając np mniejszą pokrywką.

Potem, już tylko odwinąć, pokroić, posypać parmezanem i udekorować listkami szałwii (nie miałem szałwii, mięta okazała się też dobra) podsmażonymi na sklarowanym maśle...

Przeszło moje najśmielsze oczekiwania! Nawet Basia, która nie jada szpinaku zjadła mały kawałek...

Został mi jeszcze kawałek dyni... szkoda, żeby się zmarnowała... Aha! To była taka prawie "normalna" dynia, tylko bardziej pomarańczowa. :)))