Indyk tikka masala

Kolejny przepis w ramach zmiany smaków. Nie tak dawno temu była wieprzowina vindaloo, a dzisiaj indyk tikka masala.

Przepis również pochodzi z książki J. Oliviera "Każdy może gotować". Pozwolę sobie nie zgodzić się z Mistrzem, bo według mnie, niektórzy nie powinni nawet wchodzić do kuchni... Tak jak niektórzy nie powinni siadać za kierownicą albo pisać blog.
Ja niestety robię wszystkie trzy rzeczy, i wszystkie trzy robię perfekcyjnie...
No, a tak troszkę bardziej serio to blog mógłbym prowadzić lepiej.
Wracając do indyka... W oryginale był kurczak, ale trochę mi się przejadł, więc zamieniłem go na indyka. Według J.O. można zamieniać rodzaje mięsa, a nawet używać warzyw zamiast. No więc zamieniłem.
W poprzednim przepisie curry robiłem "od początku do końca", dzisiaj postanowiłem iść trochę na skróty i użyłem gotowego sosu (za radą J.O.) firmy Patak's.

1-1,3 kg piersi indyka pokrojonej w paski
2 spore cebule pokrojone w półplasterki
2 papryczki chilli bez pestek pokrojone
kawałek imbiru pokrojony w słupki
pół słoika (czyli około 180 g) sosu tikka masala curry
400g puszka mleka kokosowego
400g puszka krojonych pomidorów
do wykończenia: płatki migdałów, natka kolendry, jogurt naturalny

Na patelni rozgrzałem olej np. słonecznikowy z kawałkiem masła. Wrzuciłem cebulę, papryczki, imbir i zeszkliłem. Dodałem mięso i jeszcze chwilę smażyłem mieszając. Dodałem sos ze słoika i wymieszałem dokładnie. Po chwili na patelnie trafiła zawartość dwóch puszek: pomidorów i mleka kokosowego. (W książce J.Oliwier dodaje jeszcze wodę  w ilości takiej jak pomidory. Za pierwszym razem tak zrobiłem i miałem zupę curry, którą musiałem zredukować na b. dużym ogniu z powrotem do sosu. Wody dolewam troszkę w razie potrzeby.)

Zagotowałem, potem zmniejszyłem ogień do małego i gotowałem jeszcze około 25 minut. Na koniec spróbowałem i delikatnie przyprawiłem solą i pieprzem.

Jedliśmy polane jogurtem, posypane płatkami migdałów i natką kolendry i podane z ryżem naturalnym i cząstkami lemonki.
A dla tych, którzy nie cierpią kokosów, dobra wiadomość: mleczko kokosowe jest nie wyczuwalne! Tęcza, która wyłowi  z każdej potrawy najmniejszy wiórek kokosowy, curry bardzo lubi.

Vindaloo. Brzmi dziwnie, a smakuje...

Wołowina po burgundzku, łosoś  w cieście francuskim, kurczak po galvestońsku... no ile można? Codziennie na kolacje jadać Takie Rzeczy? Nie, niemożliwe. Nikt by nie dał rady! Bardzo współczuję mojej rodzinie. Więc czasem, kiedy domagają się zamówienia pizzy albo wizyty w McDonaldzie, łaskawie zgadzam się nie gotować.
W innych rodzinach to mają dobrze... Mają pomysły na obiad. Na przykład można zjeść pyszny filet z kurczaka smażony w takim papierku z przyprawami, albo zupę w takim fajnym plastikowym kubku, co to wystarczy zalać wrzątkiem. Niektórzy, podobno, jedzą takie dania ze słoika... nie, nie przywiezione od babci, tylko z supermarketu. A kiedyś to widzieliśmy na własne oczy, rodzinę (zagraniczną!) jedzącą na obiad makaron wymieszany z krojonymi parówkami i keczupem! Echhh... pomarzyć!
Postanowiłem więc zmienić trochę smaki naszych rodzinnych kolacji i odejść od tradycyjnych smaków. Wymyśliłem, że sprawdzę tolerancje rodziny na smaki z drugiej półkuli. Znalazłem coś, co można by porównać z obiadem u Chińczyka... a raczej u Hindusa... Na klatce schodowej rozchodził się zapach jak z azjatyckiego baru. A znalazłem to w książce J. Oliviera "Każdy może gotować" i oczywiście trochę zmieniłem.
Vindaloo należy podobno do najostrzejszych curry i faktycznie kiedy spróbowałem sosu w czasie gotowania trochę mnie zatkało. Papryczki chilli są na porządku dziennym w naszej kuchni, jednak tym razem bałem się że przesadziłem. Na szczęście po ugotowaniu "ogień" osłabł trochę i potrawa jest ostra, ale jadalna. Zawsze można zredukować ilość składników palących (nie tylko chilli, zaznaczam je w przepisie wykrzyknikiem ).

A było to tak:

3 średnie cebule pokrojone w pół plasterki
5 ząbków czosnku pokrojonych w plasterki (!)
1 papryczka chilli, bez pestek, pokrojona w grubszą kostkę (!)
kawałek imbiru wielkości kciuka pokrojonego w plasterki(!)
świeża kolendra
5 pomidorów przekrojonych na 4
olej/oliwa
łyżka masła
1 do 1,5 kg wieprzowiny (u mnie szynka) pokrojonej w kostkę
6 łyżek octu balsamicznego
1 łyżka miodu
jogurt
sos vindaloo:
                               2 ząbki czosnku (!)
                     kawałek imbiru (!)
                     2 suszone papryczki chilli (!)
                                1 łyżeczki mielonej kurkumy
                     3 łyżki oleju
                     2 łyżki koncentratu pomidorowego
                     przyprawy uprażone na patelni:
                                                     1 łyżeczka ziaren pieprzu (!)
                                                     4 goździki
                                                     2 łyżeczki nasion kolendry
                                                     2 łyżeczki nasion kopru włoskiego
                                                     1 łyżeczka nasion kozieradki

Wykonanie sosu.
Uprażone przyprawy zmiksować na proszek, po czym dodać resztę składników i zmiksować na gładką pastę.

W żeliwnym garnku rozgrzałem oliwę i masło. Wrzuciłem cebulę, papryczkę, czosnek, imbir i posiekane same łodyżki kolendry. Smażyłem około 10 minut, aż się zeszkliło. Dodałem mięso i sos. Dokładnie wymieszałem, dodałem pomidory, ocet balsamiczny, miód i około pół litra wody (tak żeby prawie zakrywała mięso). Zgotowałem, zmniejszyłem ogień i gotowałem pod przykryciem prawie godzinę (aż mięso będzie miękkie) mieszając czasem. Na koniec lekko przyprawiłem solą.
Podałem z naturalnym ryżem doprawionym skórką i sokiem lemonki, i z natką kolendry. Dla złagodzenia pikantności można udekorować danie łyżką jogurtu.
Pyszności inne niż zwykle!

Curry z Gdańska po Warszawasku... i słowo o nabijaniu w butelkę!

Dzisiaj obiecane curry z Gdańska czyli od Małgosi. Bardzo dobre na chłodne wieczory.

Ale, słówko o nabijaniu w butelkę...
Nabyłem ostatnio laptopa, więc "stary" został przeznaczony dla Basi. Wymagał jednak drobnej interwencji fachowca. Wygooglowałem serwis... Centrum Napraw Laptopów. Pojechałem z Basiowym laptopem. Po moim "dzień dobry" musiałem poczekać, aż Pani z Panem zakończą konwersację. Daruję Wam szczegóły, chociaż bywało śmiesznie. Jednym z problemów "starego" laptopa był wentylator. Szumiał jak wentylacja w metrze, a laptop i tak grzał się jak piec i wyłączał. Pan "Fachowiec" ("wiem! naprawiłem już 17 tysięcy laptopów") stwierdził, że za 250 zł netto (305 brutto) sprawę naprawi... Zaraz, zaraz, ale oferujecie bezpłatną wycenę naprawy... Wyczyścimy, jak trzeba wymienimy... co by nie było 250 netto... Upsss! Liczyłem na mniej... Ok, zastanowię się. Po powrocie do domu, jakoś sprawa nie dawała mi spokoju: obiecałem dziecku naprawić kompa! Jeszcze raz google w ruch... i znalazłem inny serwis bardzo blisko domu - Control Serwis. Złapałem "złomka" pod pachę i za 5 minut wykładałem sprawę Panu który, głównie słuchał, a później powiedział, że wystarczy wyczyścić i to kosztuje 30 zł (brutto :)). Kiedy ja zbierałem opadniętą szczękę z podłogi, Pan rozkręcił co trzeba, poszedł na warstat... poszumiał, wrócił, skręcił... a Basia cieszy się "nowym" laptopem! Działa! Tak robi się klientów w ..... butelkę.
A o pysznej potrawce curry przeczytacie jak już wspomniałem u Małgosi. Ja z braku batata (szukałem! w promieniu kilku kilometrów nie rósł ani jeden!) użyłem dwóch średnich ziemniaków. Mleczko kokosowe grozi rozwodem, więc na razie nie używam... Pasty curry nie mam, bo jakoś nie mam przekonania... kojarzy mi się z kostką rosołową (może nie słusznie, ale tak mam) jak większość gotowych przypraw "złożonych". Wykombinowałem sam carry z tego co miałem. Do gara poszły więc: kurkuma (średnio), imbir (średnio), kolendra (średnio), pieprz (mało), kumin (mało), chilli (duuużo), gałka (średnio), goździk (jeden), cynamon (średnio), sól, wszystko w proszku.
No i jeszcze podwoiłem ilość piersi kurczaka. I jeszcze miałem gar rosołu drobiowo - wołowego, więc go użyłem. Reszta bez zmian! Jak w oryginale!

 Pycha! I takie rozgrzewające!
A na koniec życzenia...
Nie jestem fanem świąt takich jak Walentynki (upsss! kojarzą mi się z Tiereszkową...), "Dzień Kobiet" czy Halloween. Są importowaną tandetą, jak chiński czosnek...
Ale! W tym okresie, życzę Wam wszystkiego dyniowego! :)))