Dżem truskawkowy z kwiatami czarnego bzu

Czekaliśmy na lato i się doczekaliśmy. Mam jednak pewien niedosyt... No, na straganach owszem, lato pełną gębą, ale te temperatury jakieś takie bardziej wiosenno-jesienne. Zdarzyło się, co prawda kilka dni cieplejszych, ale to trochę mało jak na czerwiec.
W jeden z takich cieplejszych dni udało nam się być na "nawsi". Sezon otworzyliśmy już dawno, ale dopiero teraz można było się cieszyć ze wszystkich zalet "nawsi". Mogłem np. grillować bez użycia parasola...

  Bo kiedy trzeba siedzieć na tarasie w kurtce, to jednak nie jest fajnie.
Fajnie jest kiedy jest takie ciepełko, że z przyjemnością można zrobić sobie takiego ochładzacza:

Dwie szklanki truskawek zalać do wodą gazowaną, dodać kilka listków mięty, łyżeczkę cukru i kilka kostek lodu. Wszystko zmiksować i dolać kieliszek schłodzonego białego wina (wytrawnego lub pół).
I wtedy jest bardzo fajnie!

 

Z "nawsi" przywiozłem trochę białych kwiatów czarnego bzu, bo w Lawendowym Domu wypatrzyłem dżem z truskawek z kwiatami czarnego bzu. Jednego wziąłem więcej, drugiego trochę mniej, trzecie zamieniłem na czwarte i zrobiłem tak:

2 kg truskawek
8 kwiatostanów czarnego bzu
1/2 kg cukru
2 opakowania czegoś żelującego 3:1 (można dać 1 op. wtedy dżem będzie rzadszy)
sok i otarta skórka z jednej limonki

Truskawki umyłem, usunąłem szypułki i pokroiłem na plastry (lepiej się potem układają na pieczywie ;) ). Wymieszałem je z cukrem, żel-czymśtam, skórką i sokiem z lemonki. Po kilku minutach truskawki puściły sok i trafiły na gaz. Zanim się zagotowały przygotowałem kwiaty. Trzeba je obciąć/oderwać od łodyg i starać się usunąć ewentualnych dotychczasowych mieszkańców. Jeśli trochę łodyżek zostanie pod kwiatami, nic się nie stanie.
Kiedy truskawki zagotowały się mieszałem je przez dwie minuty żeby nie wykipiały. Dodałem kwiaty i po chwili wyłączyłem gaz. Przełożyłem do słoików i ustawiłem do góry dnem żeby wystygły.

 Kiedyś słoiki i zakrętki do przetworów gotowałem w wielkim garze przez kilka minut, teraz wrzucam je po prostu do zmywarki. Metodę wprowadziłem dwa lata temu i dżemy  wtedy robione do dzisiaj mają się wyśmienicie.

Jeżeli obawiacie się że kwiaty z dżemu będą zostawać Wam między zębami ;) możecie zamiast nich użyć syropu z kwiatów czarnego bzu dodając jedną łyżkę na słoik lub według uznania.  

Szaszłyki z polędwiczki wieprzowej marynowane w piwie

Sezon grillowy zbliża się wielkimi krokami, a ja nie mogę się doczekać aż nastanie... więc na razie radzę sobie z pomocą piekarnika. W wolniejsze dni robię wypady na "nawieś" i przygotowuję teren do prawdziwego grillowania. Dwa tygodnie przed Wielkanocą gościłem fachowców od drzew, bo troszku wyrosły i przy silnych wiatrach zaczynały dość ryzykownie nachylać się nad chałupką... A że chałupka malutka i stawiana wiejskimi metodami, na 100% upadku brzózki by nie przetrwała. Niestety fachowcy zrobili swoje, rozjeżdżając przy okazji mój i tak mocno sfatygowany przez krety i dziki trawnik, i zostawili stertę gałęzi tarasujących wejście do chałupki. Co się na ciąłem i na szarpałem to moje. Pocieszające, że już większość uprzątnąłem i będziemy mieli trochę drewna do kominka i na ognisko, a może i jakieś płotki powstaną.

                                                                          fot. tel.
A wracając do szaszłyków... Przepis należy do tzw. oczywistej oczywistości, ale efekt jest przerastający oczywistość...

Na około 12 sztuk.
1 średnia polędwica wieprzowa pocięta w średniej wielkości kawałki i zalana dzień wcześniej puszką piwa z łyżką suszonego tymianku
1 duża papryka czerwona pokrojona na średnie kawałki
2 cebule pokrojone na ósemki
12 małych pieczarek

Patyczki namoczyć pół godziny wcześniej. Nadziewać naprzemiennie. U mnie : cebula, mięso, papryka, mięso, pieczarka.
W piekarniku przy włączonym termoobiegu, 180 st. C około 20 - 30 minut. Podałem z pieczonymi młodymi ziemniakami z rozmarynem i sałatą z winegretem. Do tego czerwone wino (może być białe) i biały sos jogurtowy.

Następne takie będą już z prawdziwego grilla :)

Jogurtowe kuleczki

Tradycyjnie w maju otwieramy sezon na "nawsi". Tradycyjnie na otwarciu muszą być obecne kuleczki jogurtowe. Niestety, również staje się tradycją, że z majówki wracamy przemarznięci i przemoczeni... Na szczęście wcześniej przywiozłem bagażnik drewna, tak z 1/2 m3 ... prawie wszystko poszło! W domku było cieplutko, ale stanie przy grillu nie było fajne.

Za to goście jak zwykle dopisują:)

w tym roku najważniejszym z nich była roczna Helena, wnuczka bardzo młodych dziadków - naszych przyjaciół.

W czasie spacerów podziwialiśmy otaczające nas piękne o tej porze roku sady. Plantatorzy dbają w nich o zdrowie  owoców, które już jesienią trafią na nasze stoły...

Kuleczki jogurtowe, zwane przez nas też serkami jogurtowymi pochodzą z kuchni arabskiej. Bazą jest ser powstały po odsączeniu gęstego jogurtu - labneh. Kuleczki od dawna są naszym ulubionym dodatkiem do grillowanego białego pieczywa i wspominałem o nich w jednym z pierwszych wpisów na blogu. Jednak od tamtej pory nasze kuleczki trochę się zmieniły. "Korzenie" cały czas mają arabskie, ale to już są nasze gutkowe kuleczki :)

Ser
3 duże gęste jogurty
3/4 łyżeczki grubej soli morskiej
1/2 łyżeczki ostrej mielonej papryki
1/2 łyżeczki grubo mielonego pieprzu

Marynata
Oliwa extra
Zioła, świeże/suszone (tymianek, rozmaryn...) na bogato
Czosnek, kilka obranych ząbków
Papryczki chilli pokrojone w paski/płatki suszone

Jogurt mieszam z przyprawami i wieszam w gazie. Jeżeli jogurt jest bardzo gęsty już po kilku godzinach jest odciśnięty. Najlepiej jednak zostawić go na całą noc.
Z sera robię kuleczki wielkości orzecha włoskiego, układam w słoiku z oliwą przekładając czosnkiem, papryczkami i ziołami.
Przygotowane w ten sposób już po kilku dniach nadają się do jedzenia.

W niedziele pogoda pozwoliła nawet na małą sesje zdjęciową. :)

(C) Franciszek

Awokado i krewetki z salsą limonkowo - pomidorową oraz donos z "nawsi"

Rodzina ma chwilowy przesyt szparagów... no cóż? Kawior z szampanem po miesiącu też by mi się przejadł... Był tydzień przerwy w spożywaniu szparagów, ale jutro znów będą (rodzina jeszcze o tym nie wie... chyba że ktoś mi szperał w lodówce).
Wam też oszczędzę już szparagów i podam krewetki z awokado wg. przepisu z książki Julie Biuso "Lato bez końca" (troszkę oczywiście uproszczone, bo gdzie znaleźć liście limonki kaffir?).

Ale, ale! Zanim krewetki... Nowy sezon "nawsiowy" rozpoczęty, a tu żadnych "nawsiowych" niusóf!
A zatem...
Sezon otworzyliśmy w długi weekend majowy. PO-RAŻ-KA ! Hektolitry wody, zimno, błoto po pachy, a właściwie po zderzaki, bo samochody grzęzły jak muchy w smole. Relacja, a właściwie fotorelacja, pochodzi z ostatniego, słonecznego weekendu żeby nie epatować beznadzieją.
Pierwsza fota jest dowodem na otwarcie sezonu. To jest TO na co czekamy całą zimę.

Druga, przedstawia Franciszka w szczypiorku. Franczesko zajada go garściami. Musimy przeganiać go z ogródka, bo ilości jakie zjada grożą... kłopotami.

Trzecia fota w naszym sadku.

Czwarta to nasza okoliczna "prawieProwansja".

A na tej jest schowany nasz domek.

Tu go lepiej widać :)

Po lewej nasze zboże po prawej sad zawodowy naszych sąsiadów.

A tu, wieczorne palenie pozostałości z ubiegłego roku i pieczenie kiełbasek...

No, to teraz dla wytrwałych, awokado i krewetki z salsą limonkowo - pomidorową.

Krewetki ( kilka, zależy jak duże)
1/4 łyżeczki kurkumy
1/4 łyżeczki mielonego kminu
2 duże dojrzałe ale jędrne awokado
1 łyżka oliwy

Salsa:
2 średnie pomidory
2 łyżki oliwy extra
sok z 1 limonki i otarta z niej skórka
1 mała cebulka drobno posiekana
1 papryczka chilli oczyszczona z pestek i posiekana
sól i pieprz do smaku

Przygotować salsę. Pomidory sparzyć, obrać ze skóry, usunąć pestki i posiekać. Wymieszać z resztą składników. Przyprawić.
Krewetki oczyścić zostawiając ogonek. Obtoczyć w kurkumie i kminie. Usmażyć / ugrilować po kilka minut z każdej strony.
Awokado przekroić, usunąć pestki. Na awokado nałożyć salsę, a na niej krewetki. Podawać.

Ale ciacho!

Spoko, to nie będzie o mnie... ;)
W ostatni weekend z "nawsi" przyjechały z nami śliwki... Kiedyś już pisałem o klęsce urodzaju śliwek... W zeszłym roku był spokój, bo były przymrozki wiosną... W tym roku nie było, a na dodatek zaraz po kwitnieniu zrobiłem delikatny oprysk antyrobalowy (bez tego robale zjadają śliwki zanim one zaczną dojrzewać), więc śliwki są prawie ekologiczne. No i przerąbane... jedno małe drzewko i z dziesięć kilogramów śliwek! Co z tym zrobić?! Powideł nie miałem kiedy robić i trochę mi się nie chciało. Trochę zjedliśmy, trochę rozdaliśmy... ale jeszcze zostało! Wyszperałem więc ciasto jogurtowe u Małgosi i rabarbar zamieniłem na śliwki. Prawie nic nie zmieniałem... tylko posypałem dodatkowo brązowym cukrem z cynamonem. Miałem tylko obawy czy ciasto"udźwignie" śliwki i dałem ich trochę za mało :(
Franczesko, wielki fan babcinej szarlotki, zjadłszy pierwszy kawałek mojego ciacha, zawołał: TATO! ZROBIŁEŚ ŚLIWKOWĄ SZARLOTKĘ!!! To było COŚ!
A oto substraty i produkty a raczej produkt.

Cześć po długiej przerwie!!! Dziś ratatouille!

No... tak... Jeśli Ktoś Z Was ma pretensje, że tak długo mnie Tu nie było, to ma rację... PRZEPRASZAM! Jednak rozłąka dobrze wpływa na związek :) Czytaliście "Małego Księcia"...? No dobra przesadziłem... ale bardzo lubię tą książkę.
Musiałem trochę odpocząć od bloga a i blogowi chyba dobrze zrobił odpoczynek ode mnie.
Dzisiejsze "słowo na niedzielę" będzie o tym co jedzą dzieci... a raczej o tym czego nie jedzą!
W czasie miesiąca spędzonego na "nawsi" z Franciszkiem i jego kolegami i krewniakami troszkę się załamałem...
Generalnie parówki są OK. Piersi z kurczaka raczej też. Ale pomidory?!?!!! Albo sałata?!?!!!
Najbardziej przerażające jest to, że dzieciaki nie jedzą nawet owoców! No, ewentualnie jabłuszko... Krzaki uginają się od borówki amerykańskiej, malin, na drzewach śliwki... Franek wyjada prosto z krzaka, a dzieci-goście patrzą z obrzydzeniem! Wiem, że nasza Basia jest przypadkiem szczególnym, bo jada nawet owoce morza i sałatę z winegretem, że nie wspomnę o carpaccio, ale żeby dziecko jadło tylko parówki i jajecznicę?! Franciszek przyswaja co raz to nowe smaki, chociaż idzie to opornie (ryb nie tknie - trudno odpuściliśmy).
Zostawiając już w spokoju dzieci z "nawsi", z wcześniejszych obserwacji, wiem że, niektóre dzieciaki miały "trudny start" ze względów alergicznych i pewnych smaków nie nauczyły się kiedy był na to czas. Ok. Są jednak dzieci, których rodzicom chyba zwyczajnie jest wygodnie kupować tylko mielone... "bo on nic innego nie lubi". W sumie to jakbym młodemu robił tylko kanapki z nutellą to on byłby zadowolony, a ja nie musiałbym kombinować "co dziś zrobić do jedzenia" - jest to jakaś metoda...
Dzisiaj na kolację będzie "duża ratatuja". Coś co Basia uwielbia, a Franek jeszcze nie... On dostaje w takim przypadku pomidory z cebulką i szczypiorkiem (wykłóca się zawsze, że za mało szczypiorku!)
Dużą robię tak jak małą tyko dużo grubiej kroję warzywa: paprykę, cebulę, cukinię, bakłażana. 

Tym razem nie wylądowały na patelni tylko na grillu.

Potem już tylko oliwa, oregano, tymianek, pieprz, sól, no i oczywiście wciśnięty ząbek czosnku.

Do tego kilka tradycyjnych mięs z grilla i ...

Odkryciem tego sezonu grillowego była kukurydza! Sto razy smaczniejsza niż gotowana!

I uczta naprawdę królewska gotowa.

Potem już tylko na trawkę... (zdjęcie z ostatniej soboty wakacji :))

To już chyba niestety koniec sezonu grilowego... Jeszcze tylko 9 miesięcy i może będzie ciepło...