Pieczone jabłka

Dzisiaj nie będę się zbyt rozpisywał. 
Nie będzie wspomnień z dawnych czasów, czyli jak mówią moje dzieci : z 45-go , ani świeższych... Nie będzie o mądrych książkach, o niemądrych też nie. Nic o pracy, ani o imprezowaniu... 
Nie wspomnę nawet o nadchodzących wyborach.
Nic! Ani słówka o niczym!

Tylko o pieczonych jabłkach...

Cieszymy się jabłkami pod różnymi postaciami (smoothie, tarta, placki) bo o tej porze roku mamy ich pod dostatkiem, a nawet więcej. W tym roku wyjątkowo obrodziły w naszym sadku, a dodatkowo zostaliśmy obdarowani przez sąsiadów. Nasze są w 100% ekologiczne tzn. nie były od kilku lat opryskiwane, nawożone, przycinane... nic! Prawie dzicz. Są więc mniejsze i trochę nakrapiane. 

Te od sąsiadów są jak z Pewexu! Piękne, soczyste i chrupiące. Sami je zrywaliśmy w pięknym zadbanym sadzie.

Jednak do pieczenia kupiłem cztery kronselki.
Nie wiem dlaczego... Tak mi coś podpowiadało, że do pieczenia mam wziąć kronselki.
Najkrócej to wyglądało to tak:

Jabłka przepołowiłem, wydrążyłem i napełniłem kruszonymi orzechami włoskimi, żurawiną, szczyptą cukru i odrobią pokruszonego herbatnika.

Na wierzchu wylądowała połówka orzecha włoskiego, która była dekoracją a jednocześnie nie pozwalała przykleić się folii do jabłka. 
Jabłka ułożyłem w naczyniu/ach żaroodpornym, podlałem odrobiną wody i zakryłem folią. Piekłem 25 minut w 180 st. C i to dla kronselki było trochę za długo bo zaczęła się rozpadać. Twardsze jabłka trzeba piec dłużej, miękkie krócej niż 25 minut.
Po wyjęciu z piekarnika udekorowałem listkami mięty i kilkoma kroplami soku malinowego. 
Smacznego!  

Smoothie jabłko - szpinak czyli eliksir młodości

No i u mnie zagościło coś baaardzo zdrowego...

Nie jestem, jak widać przez sześć lat blogowania, fanatykiem bardzo zdrowej diety. Gości u mnie i sporo mięsa, i tłuszczu, i cukru, i soli, i innych wynalazków. Faktem jest, że unikam gotowych mieszanek, kostek rosołowych, keczupów, veget i tym podobnych wynalazków wzmacniających smak itp. Jeśli przeglądając jakieś blogi czy inne przepisy, natrafiam na takie "pyszności", od razu stamtąd "wychodzę".
Z drugiej strony, rozbawiają mnie do łez, bardzo ostatnio modne, książki o zdrowym odżywianiu się... najoględniej mówiąc.
W jednej z nich dowiedziałem się o zagrożeniach jakie niesie ze sobą spożywanie mięsa, nabiału(!), jajek ... No masakra! Aż dziw, że ludzkość nie wytruła się wcinając to świństwo przez kilka tysięcy lat...
No, ale tofu z glonami to jest po prostu eliksir młodości! Będziemy żyć wiecznie! No... wiecznie... dopóki nie umrzemy.
Zawsze przy okazji takich rozważań, przypomina mi się mój imiennik Makłowicz. Pan Robert, podróżując po Francji, zachwycając się tamtejszą kuchnią i stylem życia, przypomniał, że wynalazca joggingu dawno temu został już pochowany, a jego rówieśnicy we Francji siedzą właśnie przy stolikach i sączą czerwone wino w leniwe popołudnie...

 

No to czas na moje trzy grosze...

Receptura powstała dzisiaj i była testowana na Franciszku, największym fanu niezdrowej żywności w naszej rodzinie.

Proporcje na jedną szklankę jak na zdjęciu:

1 jabłko
1 cytryna
3 liście szpinaku (duże, wielkości dłoni)
1 łyżeczka cukru lub 1 łyżka miodu
kilka kostek lodu
1/2 szklanki wody gazowanej (lub zwykłej)

Jabłko obrać i pokroić, z cytryny wycisnąć sok, szpinak dobrze umyć. Wszystkie składniki wrzucić do blendera i zmiksować na gładką masę. Od razu spożywać! Robi dobrze... na cerę, na długowieczność, na stres, na ........ (uzupełnić wg uznania).
Na pewno jest pyszne! Franciszek wypił duszkiem.

Tarta z jabłkami w stylu wiejskim i spełnianie się życzeń... prawie jak w bajce!

Czasem bardzo czegoś pragniemy i głośno wypowiemy nasze życzenie... No i niestety czasem się spełni!
Jakoś na początku grudnia zmęczona Tęcza po powrocie z pracy powiedziała: " Ech! Chciałabym, żeby te święta były inne niż zawsze... "
Święta zbliżały się w tempie błyskawicy, ale nic nie zapowiadało żeby miały być inne... W końcu 23 grudnia rano Basie zaczął boleć brzuch. Początkowo wyglądało to na zwykłe zatrucie, koło południa przypominało jakiegoś paskudnego wirusa żołądkowego. Przyszła zaprzyjaźniona Pani Doktor i na wszelki wypadek zaleciła wizytę u chirurga i USG... Niby nie są to typowe objawy wyrostka, ale lepiej to wykluczyć. Udało nam się umówić wizytę na 16tą. Kiedy zbliżała się godzina wizyty próbowałem moją "małą" córeczkę zaprowadzić do samochodu, ale Basia zwijała się już z bólu przy każdej próbie przejścia paru kroków. 
Za pół godziny przyjechało pogotowie... W szpitalu na Działdowskiej mimo badań krwi i USG nadal nie było 100% pewności, że to wyrostek, ale lekarz zdecydował: " na stół!"
Operacja okazała się strzałem w dziesiątkę! To było zapalenie wyrostka, który usunięto w najlepszym monecie (operacja trwała niecałą godzinę ). 
Piszę o tym ku przestrodze wszystkich rodziców ( i nie tylko ), żeby nie lekceważyć "zwykłego zatrucia" jeśli choć ździebełko wzbudza wątpliwości. 
I w ten oto sposób Święta Bożego Narodzenia mieliśmy zupełnie inne niż zawsze, bo nigdy jeszcze nie spałem na karimacie pod łóżkiem w szpitalu. Zmienialiśmy się z Tęczą, żeby Basia nie była zbyt długo sama. Spędziliśmy tam tydzień. Pan Doktor robił wszystko, żeby Basia urodziny spędziła już w domu (01 stycznia). Teraz powoli wraca do sił, czuje się co raz lepiej i nadrabia kulinarne zaległości świąteczne (tylko lekkostrawne).
Jednym z takich smakołyków jest tarta jabłkowa.
Przepis pochodzi z "Wyśmienitej kuchni francuskiej", ale z jedną małą zmianą... taką świąteczną. Dodałem 1/4 łyżeczki cynamonu i więcej soku z cytryny.

Tarta jabłkowa

1 kg jabłek
1/3 szklanki cukru pudru
sok z jednej cytryny
1/4 łyżeczki cynamonu
2 łyżki masła
ciasto kruche (używam gotowca)

Jabłka obrać, usunąć gniazda i pokroić na ósemki lub dwunastki. Polać je sokiem, posypać cynamonem i cukrem pudrem. Na patelni rozpuścić masło i wrzucić jabłka. Mieszając obsmażać około 10 minut. Krążek ciasta o średnicy około 33 cm położyć na papierze do pieczenia. Na środku ułożyć piramidkę z ciepłych jabłek zostawiając z zewnątrz wolny pierścień ciasta o szerokości 5 -7 cm. Zawinąć brzeg ciasta na jabłka i wstawić do piekarnika. Piec około 20 - 30 minut (aż ciasto przyrumieni się) w temperaturze 180 st. C. Najlepsza jest jeszcze ciepła, ale na zimno też da się zjeść :)
(Podobno dobra jest z ubitą kremówką, ale to nie nasz klimat)

Rajskie jabłuszka w karmelu z "nawsi"

Dzisiaj mija tydzień od mojego gospodarczego wypadu na "nawieś". Dopiero teraz udało mi się dosiąść komputra i przelać to "na papier". W związku z tym zdjęcia straciły na aktualności, więc zamieszczam tylko symbolicznie...
Tuż przed wjazdem rzucił się na mnie barzant... niestey uzbrojony byłem tylko w aparat i to w wersji lajtowej :(

Pod domem powitały mnie grzyby, raczej niejadale, ale bardzo malownicze...

Jadalne były kilka metrów dalej, przy huśtawce... tylko że mało...

A tak po za tym to było bardzo kolorowo! Do dzisiaj pewnie już się to zmieniło...

Później trafiłem na raj... no, nie zupełnie... na rajskie jabłka!

I wtedy przypomniał mi się wpis Anny-Marii i jej raskie jabłka.
Złapałem więc koszyczek i narwałem "materiał" do dzisiejszego wpisu. Wróciłem do domu, zrobiłem kilka fotek...

...a wieczorem przygotowałem karmel, lekko obgotowałem jabłuszka ( trzy minuty, pęka na nich skórka, którą zdjąłem).
Przyznam szczerze, że troszkę mi chyba nie wszystko wyszło tak jak powinno...Karmel chyba był trechę lewy. Nie wiem czy potrzebne było w nim masło... Widać to na zdjęciach...

Jabłuszka mają specyficzny cierpki smak i lekką goryczkę. Nie każdemu będą smakować, o czym czuję się w obowiązku wspomnieć. Może to kwestia gatunku jabłek...

Proste, a pyszne... Jabłka w cieście.

Dzisiaj dla odmiany coś prostego, a pysznego dla dzieci na obiad i coś prostego, a pysznego na kolację z żoną...

Jak już pisałem wcześniej przywiozłem z "na wsi" skrzynkę jabłek...

... jemy jabłka na drugie śniadanie, obiad i podwieczorek (dobrze, że nie chciało mi się zrywać więcej bo trzeba by wprowadzić dodatkowe posiłki).

Franek jeszcze siedzi w domu... a Basia nadal odmawia spożywania posiłków, zwanych obiadami, w szkole. A więc coś dla dwojga... W środku dnia i tygodnia nie chce mi się robić francuskiej potrawki z kurczaka w starym stylu... więc zrobiłem im jabłka w cieście.

Tak proste, że nie wiem czy pisać jak to się robi... Chyba wszyscy wiedzą, że to plasterki jabłek z wyciętymi środkami w cieście naleśnikowym tylko trochę gęstszym... A to, że ciasto naleśnikowe powstaje z wymieszania jajka, szklanki mleka i szklanki mąki z odrobiną soli i ewentualnie odrobiną cukru waniliowego, to już zupełnie oczywiste...

Franciszkowi słodkie obiady "wchodzą" znacznie lepiej niż mięsko...

Na początek kolacji przygotowałem prostą przekąskę z koziego serka i sałaty...

Serki, najlepiej corttin de chavignol (ja dzisiaj takiego nie dostałem... nie rzucili!), trzeba przekroić na pół w poprzek, kromki bagietki opiec w piekarniku z jednej strony, obrócić i położyć na nich połówki serka i znów zapiec, aż serki przyrumienią się. Kiedy to zrobią wystarczy ułożyć je na sałacie skropionej winegretem.

 Przepis jest z mojej ulubionej, pierwszej jaką dostałem, książki "Wyśmienita KUCHNIA FRANCUSKA"