"W ZIEMIAŃSKIM DWORZE"

Przeczytałem książkę... Nie żebym się chwalił, że przeczytałem. To nie pierwsza moja przeczytana... Nie, nie. Kilka książek w roku udaje mi się przeczytać. Kiedyś bardzo tego nie lubiłem, chociaż miałem na to czas (bo musiałem). Teraz chętnie czytam, ale nie zawsze mam kiedy. Jak w ruskim przysłowiu: nie choczesz - nie nada! zachoczesz - nie budźet!
No, ale... przeczytałem fajną książkę! "W ZIEMIAŃSKIM DWORZE. Codzienność, obyczaje, święta, zabawy" autorstwa Maji Łozińskiej, a wydaną przez PWN.

Ludzie! To było życie!
Barwne, z fantazją i rozmachem, ale z szacunkiem dla tradycji i wiary. Życie w zgodzie z naturą. Rytm wyznaczała przyroda. I to nie tylko rytm dnia, ale całego roku.
Ale w zgodzie z naturą nie oznacza nudnie...
Kiedy na Wielkanoc pieczono ciasta... "Ciasto z białej pszennej mąki i ogromnej liczby żółtek (Kucharz wielkopolski zalecał litr żółtek na dwie szklanki mąki) utartych z cukrem, doprawiano szafranem rozpuszczonym w wódce, utłuczoną w moździerzu wanilią..."
A jak się bawiono... A te polowania...
No, a przede wszystkim jakie budowano domy! Te dzisiejsze klocki... Czy taki współczesny projektant nie mógłby troszkę zainspirować się ówczesną architekturą...
Znajdziecie tam sporo zdjęć z epoki.
Ale co ja tu będę... sami się przekonajcie!
A to mała próbka ilustracji z książki, które pochodzą z Narodowego Archiwum Cyfrowego. ( Wypisuję wszystkich posiadaczy praw autorskich ).

                                Józef Mehoffer Widok wiosenny z Janówki

To było dla ducha, a dla ciała... sałatka z rukoli, która spokojnie mogłaby stanąć na "pańskim" stole.
Sałatka pochodzi od Pascala Brodnickiego.

Rukolę, cienkie plastry gruszki, pestki granata i wiórki parmezanu skropiłem sosem z oliwy, balsamico i cytryny. Bajka...