Przepis podstawowy pochodzi z Kuchni.tv, chyba z programu "JAK PIOTR PRZYKAZAŁ". Oczywiście trochę zmieniony...
Nie lubię podawać dokładnych proporcji, bo sam ich nie przestrzegam... trochę intuicji i uczucia (ha ha ale truizm!!!)
Polędwica wołowa (moje ulubione mięso - powinno się pisać z dużej litery!) trzeba marynować 1-2 dni w oliwie z czosnkiem, rozmarynem, tymiankiem, liściem laurowym i pieprzem (BEZ SOLI!!! - polędwicę można solić dopiero po upieczeniu/smażeniu/etc ).
Polędwicę owinąłem boczkiem surowym wędzonym, zapiąłem wykałaczką i na patelnię grillową! Na chwilę z obu stron.
Potem do mocno rozgrzanego piekarnika! Po 10 minutach były dość krwiste... jak kto lubi... dla mnie takie są najlepsze! Teraz trzeba je po solić i po pieprzyć.
Żeby, "podnieść walory smakowe" serwujemy je z sosem (w oryginale z prawdziwków) kurkowym. Na maśle z oliwą podsmażyłem cebulę (żeby ładniej wyglądało - czerwoną) z dwoma posiekanymi ząbkami czosnku, i garstką malutkich kurek (bo kurek ci u mnie dostatek, z "nawsi", dzięki zaprzyjaźnionemu panu Markowi).
Kiedy się zrumienią nalewamy dwie pięćdziesiątki brandy lub innego mocnego, aromatycznego alkoholu. Jedną wlewamy na patelnię i podpalamy. Kiedy się wypali, drugą podlewamy kucharza gardło. Odwrotna kolejność grozi pożarem lub poparzeniem! Teraz trzeba rozprowadzić trochę śmietany i jeden serek mascarpone.Tymianek, sól i pieprz na koniec i jeszcze chwilkę na gazie... bajka! nie wyjadać pod pretekstem próbowania czy nie za mało słone!
Do tego pan Piotr Przykaza serwuje grillowaną cukinię. Ja oczywiście trochę ( aczkolwiek niewiele) zmieniłem. Cukinię "pokroiłem" obieraczką na cieniutkie wstążki, skropiłem oliwą, przyprawiłem solą i pieprzem, i ugrillowałem na patelni grillowej z Ikea :) Ciepłą oblałem oliwą i wymieszałem z listkami mięty...
Świetnie pasują do tego pieczone ziemniaki i rukola (którą teraz niestety muszę kupować i w niczym nie przypomina tej z Włoch i z "nawsi").
Jeszcze tylko czerwone wino... muszę kończyć, bo trochę zgłodniałem...
