Dżem truskawkowy z kwiatami czarnego bzu

Czekaliśmy na lato i się doczekaliśmy. Mam jednak pewien niedosyt... No, na straganach owszem, lato pełną gębą, ale te temperatury jakieś takie bardziej wiosenno-jesienne. Zdarzyło się, co prawda kilka dni cieplejszych, ale to trochę mało jak na czerwiec.
W jeden z takich cieplejszych dni udało nam się być na "nawsi". Sezon otworzyliśmy już dawno, ale dopiero teraz można było się cieszyć ze wszystkich zalet "nawsi". Mogłem np. grillować bez użycia parasola...

  Bo kiedy trzeba siedzieć na tarasie w kurtce, to jednak nie jest fajnie.
Fajnie jest kiedy jest takie ciepełko, że z przyjemnością można zrobić sobie takiego ochładzacza:

Dwie szklanki truskawek zalać do wodą gazowaną, dodać kilka listków mięty, łyżeczkę cukru i kilka kostek lodu. Wszystko zmiksować i dolać kieliszek schłodzonego białego wina (wytrawnego lub pół).
I wtedy jest bardzo fajnie!

 

Z "nawsi" przywiozłem trochę białych kwiatów czarnego bzu, bo w Lawendowym Domu wypatrzyłem dżem z truskawek z kwiatami czarnego bzu. Jednego wziąłem więcej, drugiego trochę mniej, trzecie zamieniłem na czwarte i zrobiłem tak:

2 kg truskawek
8 kwiatostanów czarnego bzu
1/2 kg cukru
2 opakowania czegoś żelującego 3:1 (można dać 1 op. wtedy dżem będzie rzadszy)
sok i otarta skórka z jednej limonki

Truskawki umyłem, usunąłem szypułki i pokroiłem na plastry (lepiej się potem układają na pieczywie ;) ). Wymieszałem je z cukrem, żel-czymśtam, skórką i sokiem z lemonki. Po kilku minutach truskawki puściły sok i trafiły na gaz. Zanim się zagotowały przygotowałem kwiaty. Trzeba je obciąć/oderwać od łodyg i starać się usunąć ewentualnych dotychczasowych mieszkańców. Jeśli trochę łodyżek zostanie pod kwiatami, nic się nie stanie.
Kiedy truskawki zagotowały się mieszałem je przez dwie minuty żeby nie wykipiały. Dodałem kwiaty i po chwili wyłączyłem gaz. Przełożyłem do słoików i ustawiłem do góry dnem żeby wystygły.

 Kiedyś słoiki i zakrętki do przetworów gotowałem w wielkim garze przez kilka minut, teraz wrzucam je po prostu do zmywarki. Metodę wprowadziłem dwa lata temu i dżemy  wtedy robione do dzisiaj mają się wyśmienicie.

Jeżeli obawiacie się że kwiaty z dżemu będą zostawać Wam między zębami ;) możecie zamiast nich użyć syropu z kwiatów czarnego bzu dodając jedną łyżkę na słoik lub według uznania.  

Uczta polsko - duńska w Chorwacji

Dawno, dawno temu w Chorwacji... a dokładnie w lipcu 2010... Kiedy temperatury powietrza były w przedziale 35 -38 st. C, w pięknych okolicznościach przyrody, miała miejsce uczta zacieśniająca więzy Polski i Danii.

Piękne okoliczności przyrody - dla mnie- przejawiały się tym, że wszędzie rośnie jedzenie.

Kąpię się morzu, a dookoła pływają pyszne ryby, kalmary, na skałach mule... wychodzę z morza głodny!

 Idę polną drogą, a w rowach pachnie zabójczo szałwią, koprem włoskim, rozmarynem... a na polu stado młodziutkiej baraniny... jeszcze nie pieczonej...i człowiek znów głodny!

Idę wyrzucić śmieci... a tam taki zapach liści laurowych, że aż kręci w nosie... a to ktoś strzygł żywopłot laurowy i to co obciął wyniósł, o zgrozo, na śmietnik!

No, ale wracając do uczty... 

W letnim domu w którym mieszkaliśmy, wypoczywały jeszcze trzy rodziny. Dwie niemieckie i jedna duńska. Obok nas mieszkali Duńczycy - bardzo sympatyczna, wielopokoleniowa rodzina. Kolacje wszyscy spożywali na swoich tarasach lub przy stołach na zewnątrz, pod wiatami. Każda rodzina sobie, ale z Thomasem i jego rodziną często "chwaliliśmy" się tym co mamy dziś na stole. Któregoś dnia, ustaliliśmy, że zrobimy zrzutkę, a ja zrobię zakupy i kolację.

Oto nasze menu.

Główną rolę odgrywały oczywiście ryby: dorada i (już sobie przypomniałem) okoń morski.

Ryby wcześniej natarłem oliwą, solą, pieprzem. Okonie obłożyłem z zewnątrz i w środku rozmarynem (rósł przy moim samochodzie), a dorady koprem włoskim (rósł przy tarasie Niemców). Do środka wszystkich ryb włożyłem jeszcze po plasterku cytryny i poszedłem rozpalać grilla...

(c)photo by Tęcza

Do ryb były ziemniaki obgotowane z czosnkiem i rozmarynem, a później grillowane na tackach al. Do tego cebula biała i czerwona lekko grillowana na tackach. Następnie dodatki: sałatka z grillowanej cukinii z miętą, sałatka z pomidorów (takich pachnących, dojrzałych!) z bazylią, owczym serem i oliwą z oliwek zza płotu, zielona sałata z winegretem. Do ryb specjalny sos z siekanych pomidorów z ziołami, balsamico i oliwą, cytryna w ćwiartkach. Całkiem obok "kruch na żaru", czyli chleb (pszenny,biały, jak wielka buła) smarowany oliwą z czosnkiem i ziołami, lekko grillowany. No i oczywiście "bilo wino" Marćeta od naszej kochanej Loredany ( u której mieszkaliśmy w ubiegłym roku, a na ich stronie www pozostał po tym drobny ślad).

A przygotowania i uczta wyglądały tak:

Towarzystwo było zacne, wina przednie to i wieczór mijał bardzo sympatycznie. Rozprawiałem z Thomasem o kulinariach i o historii, o astronomi i o dzieciach... I nie miało najmniejszego znaczenia to, że nigdy nie uczyłem się angielskiego... z upływem czasu dogadywaliśmy się co raz lepiej. A kiedy okazało się że Thomas trochę zna francuski nasza rozmowa przybrała jeszcze ciekawszą formę! Czasem prosiłem Tęczę o przetłumaczenie jakiegoś trudniejszego słowa. Nie wiem tylko dlaczego Basia słuchając naszej dyskusji miała takie duże zdziwione oczy...

Potrawka z kurczaka... i słówko o Kredce...

Potrawka z kurczaka jest jednym z moich (i nie tylko) ulubionych dań. Jednym ze  "sztandarowych"...

Zanim, jednak o potrawce (niecierpliwi mogą przewinąć), muszę nadrobić zaległości... Jest członek naszej rodziny do tej pory trochę pomijany w blogu... Najmłodszy, i "ostatni w naszym łańcuchu pokarmowym"... KREDKA! Trafiła do nas jako trzy miesięczna pierdółka. Nie ma rodowodu, ani nawet bliżej określonej rasy pochodzenia...

Początkowo, "psi znawcy" obstawiali w stronę Nowofunlanda...

Kredka nic się tym nie przejmowała tylko rosła... Rosła w zastraszającym tempie i była co raz silniejsza...

Zdarzył nam się raz kleszcz... i oczywiście taki z najgorszymi choróbskami... było nieciekawie... kroplówki po dwie godziny, antybiotyki itd... ale daliśmy radę!

Bardzo podniosła nam częstotliwość użycia odkurzacza i mopa... Taka długa sierść jest zabójcza...

Postanowiliśmy zmienić to i nasza Kredka stała się DAMĄ... Zrobiliśmy z niej... sznaucerkę...

Chociaż nie zawsze zachowuje się jak dama...

Mnie obrała sobie za pana (chociaż oficjalnie jest psem Basi i jej największą pupilką), ciekawe dlaczego? Fakt, ja z nią chodziłem na kroplówki, ja ją dyscyplinuję i jeszcze różne takie, ale Kredka chyba po prostu lubi moją kuchnię... dosłownie i w przenośni...

Kiedy kroję np. cebulę, nie przejawia najmniejszego zainteresowania i leży na posłaniu z nogami na ścianie... ale kiedy przechodzę do krojenia jej ulubionej marchewki już jest w pozycji gotowej do startu... Kiedy zaczynam wycinać żyłki z mięsa... i nadal jej nie wołam... przyjmuje pozycję w progu kuchni... (do środka nie wolno wchodzić kiedy pan się krząta).

Wszystko bacznie obserwuje, mam nadzieję, że dużo się już nauczyła...

Na przykład potrawki z kurczaka.

Można użyć całego, pociętego kurczaka, można, tak ja wolę tylko pewnych części np podudzi. Kurczaka obsmażam w żaroodpornym garnku, oprószam mąką, wlewam szklankę białego wytrawnego wina (nie zapomnijcie spróbować czy nie jest kwaśne :)), dokładnie zeskrobuję przypieczone kawałki z dna (bardzo ważne! to jest smak, pozostawiony - przypali się i będzie FE!) dolewam ze dwie szklanki rosołu domowego. Mieszam, dodaję bouquet garni :), sól, dużą szczyptę białego pieprzu.

Przykrywam i gotuję na małym ogniu około pół godziny...

W tym czasie na patelni obsmażam grzyby na maśle z sokiem z cytryny ( dobrze jak są to leśne, nawet rozmrożone, jak nie, to z pieczarkami też jest pycha!). Po grzybach na patelnię trafiają cebulki. Ideałem byłyby małe cebulki (ze dwadzieścia!) ale mogą być duże pokrojone na połówki lub ćwiartki, z odrobiną wody i cukru. Kiedy kurczak "dochodzi", wyjmuję bukiet i wrzucam grzyby i cebulki. Jeszcze chwilę razem... potem trochę tłustej śmietany...

Na koniec natka pietruszki i chwila odpoczynku pod przykryciem...

Uff! Z bagietką, sałatą z winegretem lub wstążkami cukinii i białym winem robi się wytworne danie! Bardzo polecam.

Jest to lekko zmodyfikowany przepis z "Wyśmienitej kuchni francuskiej" na specjalne życzenie Agnieszki, mamy mojego najmłodszego z wielu chrześniaków, która kosztowała i chyba jej smakowało...

PS.
Chciałbym zachęcić wszystkich posiadaczy małych i dużych piesków do akcji "SPRZĄTAM PO MOIM PSIE"

My sprzątamy! A jak się nie sprząta... tu nie miejsce na takie fotki, ale jest u mnie na Facebooku...

Paczuszki

Franciszek postanowił spędzić z ojcem trochę więcej czasu... Fajnie było całą rodziną odwiedzać groby rodzinne na Powązkach i na Wólce, fajnie było zapalić znicz przy pomniku na cmentarzu Powstańców Warszawy...

Fajnie było, ale fanie też będzie z ojcem w domu... Jak postanowił tak i zrobił... w poniedziałek rano miał 38,2, a wieczorem jak ibufen przestał działać udało się mieć 39,6 st C... no ! Tyle to już dawno nie było! Tak więc siedzimy trzeci dzień w domu, odstaliśmy swoje do lekarza, z Tęczą na zmianę wstajemy w nocy, bo "gorączka trzyma". Dzisiaj jest trochę lepiej... kończymy właśnie oglądać Rudolfa Czerwononosego...

Tęcza "na zakładzie", Basia na zajęciach, a my z młodym zajęci Rudolfem... a jeść trzeba...

No, Rudolf się skończył, a Bolka i Lolka znam na pamięć więc udam się do kuchni...

Padło na "paczuszki" z piersią kurczaka z grzybami. Przepis z J.Oliviera troszkę dostosowany...

Na podwójnie złożoną folie al trafia plasterek cytryny, kawałki piersi kurczaka, ćwiartka małego pomidora, ząbek czosnku, mrożona kurka dla aromatu (akurat była, można zastąpić namoczonym suszonym borowikiem albo innym), pokrojona grubo pieczarka, ćwiartka małej cebuli, pół łyżeczki śmietany, odrobina musztardy (oczywiście Dijon:). Grubo mielony pieprz kolorowy, gruba sól, gałązka tymianku, kilka kropli oliwy. Folie składam na pół i zawijam szczelnie brzegi. Przed zamknięciem ostatecznym, wlewam łyka białego wina (do paczuszki!). Piekarnik 220 st. C i 25 minut...

...et ca suffit :)))

Znów było danie "w 5 minut", ale chodzi mi po głowie takie coś na pół dnia w kuchni... bajka!

Tak wygląda na talerzu z sałatą...  (troche gorzej, ale dobre!)

pierwsze przepisy: rosół i szaszłyki z białym sosem (bliski wschód:))

OK. Goście wyszli, rodzinnie posprzątaliśmy itd... Ponieważ wyjeżdżamy trzeba zostawić "coś" do jedzenia dzieciom... Rosół na szybko i piersi kurczaka " z grilla " na sposób bliskowschodni. Rosół jak to rosół: wywar z kurczaka albo jego części np skrzydełka (+ew. kawałek wołowego ) włoszczyzna, czosnek, cebulka opieczona na gazie, ziele ang., pieprz, kostka knora (tylko w rosole na szybko), listek... chyba wszystko... i pyk pyk na malutkim ogniu... (oczywista najsampierw mięso, potem szumowanie, potem reszta). Piersi z kurczaka ( w oryginale jagnięcina) pokrojona jak na szaszłyki (potem niestety trzeba mieć patyczki wymoczone w wodzie i mięso ponadziewać :(  ) lub większe kawałki i bez patyczków, ale nie całe piersi (kurczaka). Marynuje je min.2 h w : ... i tu mam dzisiaj problem... Do dzisiaj ( i to jest sposób dla pasjonatów i cierpliwych) robiłem tak: oliwa ex.w. drobno starta średnia cebula, listek laur., skórka starta z 1/2 cytryny i sok z w/w., rozmaryn (de best świerzy),tymianek (j. w.), pieprz, sól. Dzisiaj chcąc "załatwić" sprawę szybciej (po gościach) wrzuciłem (mówiąc delikatnie) wszystko w całości do malaksera... bzzz... 20 sek. zalałem mięso ( tvp mówią: mięsko) i wrzuciłem do ... nie! do lodówki. Jutro wystarczy upiec ziemniaczki (jak w tvp), mięso (ew. mięsko) na patelni grillowej (fajne i tanie są w Ikea - patelnie) lub w szkle w piekarniku. No i koniecznie surowizna, np. pomidory z piórkami cebuli, odrobiną cukru, soli, pieprzu, aceto balsamico (chyba coś jeszcze, ale to jest przepis mojej żony... ona chyba jeszcze nie ma bloga). Do tego białe chłodne wino... mmmm... oj nie wino, nie to miał być obiad dla dzieci... ups! Mięso tak marynowane super smakuje z tzw. białym sosem (bliskowschodnim): jogurt gęsty, trochę startej drobno cebuli, posiekana mięta i kolendra (oczywista świerza), sól i pieprz w ilościach spokojnych, ew. odrobina startej skórki (ups! skóry) z cytryny. No to co? do roboty... a ja dokończę piwo i idę spać... Smacznego...

O kurde... sam nie wierzę...  no dobra, jutro i pojutrze wolne, ale po tem...