Cacao i... polędwiczki! Na ostatki! A co?

Nie na słodko, bo słodkiego mamy dość! Ale kakao z polędwiczkami...? Długo się do tego przymierzałem... Nikt nie zje polędwicy wieprzowej z kakao! Przepis z książki Pascala Brodnickiego... idę za ciosem. Trochę zmieniony.

Miałem dziś napisać coś o mojej ikonie... panu Makłowiczu... ale musi trochę poczekać...
Na stole została książka PO PROSTU GOTUJ! i tak wyszło. Na ostatki była konkurencja. Ale spoko! Panie Robercie, pomijając sympatię do imienia, najwięcej moich ulubionych przepisów pochodzi z programów "Podróże kulinarne Roberta Makłowicza". To jest mój elementarz! (mogę to napisać bez podlizywania się - konkurs się zakończył :-)) Mam kilka / kilkanaście godzin nagranych programów... i nie zawaham się ich użyć!
No, ale dzisiaj były polędwiczki! PYCHA!!!

Najsampierw trzeba zamarynować mięso: rozpuścić ok. 50 g masła, wymieszać z czterema łyżkami musztardy (Dijon), ząbkiem zmiażdżonego czosnku, trzema łyżeczkami cukru, dużo grubo mielonego kolorowego pieprzu. Godzina w lodówce. Potem mięso trzeba "ugrillować". Równolegle upiec/ grillować warzywa: paprykę, cebulę, cukinię, pieczarki, koniecznie czosnek, bakłażana.... Przygotować sos, w moim przypadku: jogurt z odrobią śmietany, czosnku i cebuli tartych, i mięty ( w oryginale śmietana i szczypiorek).
Do kompletu były młode ziemniaki pieczone z oliwą i rozmarynem, i czosnkiem.

Polędwiczki przed podaniem, trzeba obsypać lub obtoczyć (zależy od upodobań) w kakao... pokroić i podać z warzywami i sosem... e wuala! (nie mam słownika pod ręką - przepraszam!)

Polędwiczki z morelami i rukolą niestety...

Śnieżyca za oknem a u mnie znów danie letnie! Pyszne z grilla, ale może być z patelni grillowej (jak poniżej). Pomysł z jakiegoś majówkowego dodatku do GW. Bardzo prosty.

 Na "nawsi" serwowany z grzankami z oliwą naziołwaną i naczosnkowaną, i z rukolą z własnego chowu. Tu niestety rukola tylko taka mizerna paczkowana. "Mała" :) dygresja o ulubionej rukoli (jedyne zielsko jadane przez Franka). Kiedyś na wakacjach w Abruzji, w małym rodzinnym warzywniaku, zachwycałem się milionem gatunków pachnących pomidorów i rozglądałem za rukolą... Podszedł do mnie nestor rodu i spytał (jak domniemałem) co potrzebuję. Niepewnie zapytałem: rukola...? A! Si! RUCOLLA!!! i wyciągnął z chłodni pęk zielska, które przypominało pęczek rzodkiewki od którego odcięto rzodkiewkę... spróbowałem... ech... to była RUCOLLA a nie rukola... Kupiłem cztery. Zakumplowałem się w tym warzywniaku. Starszy pan, na przykład polecał mi ,które pomidory wybrać, mówił jak przyrządzić i dawał w prezencie zioła do nich. A witał mnie gromkim: CIAO RUCOLLA!!! Chyba podobało Mu się, że ktoś z dalekiego kraju na północy, tak zachwyca się "zwykłymi" pomidorami...

A co do polędwiczek. Trzeba je namarynować na sucho tymiankiem, oregano i solą z pieprzem.

Po godzinie w lodówce, można grillować (25-30 min). Cały bajer to sos! Sos jest z moreli z syropu (z syropem), imbiru (tartego świerzego lub drobno siekanego kandyzowanego), octu winnego i szczypty tymianku.

Trzeba to zagotować mieszając, żeby się nie przypaliło. Podawać zimny do gorących polędwiczek.

i z morelami (z syropu)...
P.S.
Rukola z "nawsi" jest jak prawdziwa RUCOLLA!

Rocznica...

Wczoraj mieliśmy z Tęczą 18. ( słownie: osiemnastą) rocznicę ślubu...

W sobotę, z tej okazji poszliśmy do El Popo. Kiedyś bywaliśmy tam częściej. Teraz, po dłuższej przerwie, byliśmy delikatnie mówiąc: rozczarowani! Nie było margarity frozen (!) tylko blue z maszyny. Guacamole było bez smaku, fajita była ok... No i nasi ulubieńcy... LOS AMIGOS, byli niezawodni!

fotka z komórki

W dniu rocznicy były kwiatki i kolacja, trochę elegantsza, przy dobrym winie, specjalnie "zakamuflowanym" na taką okazję - też osiemnastoletnim :)))

Na kolację były polędwiczki wieprzowe w karmelu z orzechami nerkowca. Bagietka, sałata z winegretem (z musztardą prowansalską) i wprowadzone ostatnio do naszego menu, grillowane wstążki z cukini z miętą.

Polędwiczki sa naprawde godne polecenia, bo i pyszne, i proste...

Dwie średnie polędwiczki trzeba pokroić w plastry około 1 - 1,5 cm. Na suchej patelni uprażyć garść orzechów. Na dużej patelni rozpuścić 8 łyżek cukru, a kidy lekko zbrązowieje, wlać ok. 70 - 100 ml octu balsamicznego, rozpuścić i włożyć w "to" plastry polędwiczek. Smażyć/dusić/gotować (jak kto woli) ok 10 minut. Serwować posypane siekaną bazylią i niesiekanymi orzechami... Miodzio! Dosłownie!

    pomidorki koktajlowe bo było zbyt monochromatycznie...

I tak delektowaliśy się tym winem do końca... butelki...

Kolacja... czyli polędwiczki wieprzowe w musztardzie i ratatouille

Chwilkę mnie nie było...  W realu udało się jakiemuś "złemu człowiekowi" przysporzyć mi dodatkowych zajęć i trochę popsuć nastrój, robiąc kuku mojemu autku. Ale, to już "minięte"... A w tym samym czasie w wirtualu, dobrzy ludzie sprawili mi miłą niespodziankę wyróżnieniem... Równowaga musi być! Dzięki!

Dzisiaj podzielę się z Wami kolacją jaką zrobiłem w miniony piątek.

Na przystawkę cykoria z gorgonzolą, orzechami i winegretem. Danie główne to polędwiczki wieprzowe pieczone w musztardzie z gorczycą, ratatouille i pieczone ziemniaki (opisane wcześniej).

Zacznę od polędwiczek (przepis na polędwiczki i ratatouille pochodzi z książki "W kuchni u Kręglickich"), które trzeba zamarynować wcześniej (najlepiej dzień wcześniej). Marynata to: jedna cebula pokrojona w piórka, 4 ząbki czosnku w plasterkach, dużo tymianku i rozmarynu najlepiej świeżego (jak nie, to trochę więcej) sok z cytryny, łyżka miodu, sól i pieprz, i ok 1/2 szklanki oliwy. Niestety po marynowaniu, marynata ląduje w koszu... oczyszczone (jako tako) mięso obsmażam i w szkle/blasze do pieczenia obsmarowywuję grubo musztardą z gorczycą. To cacko wstawiam do piekarnika (180 st) na 20 - 25 minut. Po wyjęciu trzeba pokroić skośnie..., żeby jakiś bystrzejszy biesiadnik (u nas dzieci) nie chwycił całości na swój talerz...

Do tego państwo Kręgliccy polecają ratatouille... ja się z Nimi zgadzam w tej sprawie w 100%...

Robię ją troszkę inaczej niż Oni zalecają w książce, ale różnice w czasie smażenia warzyw niweluję odstępami w czasie wrzucania ich na patelnię. Pierwsza leci cebula, jak już się zeszkli leci papryka.

Hmm... trochę narodowo...

Potem cukinia...

Teraz bardziej włoska kolorystyka... chyba że jesteś kibicem...

Potem bakłażan. Na koniec czosnek i zioła, sól i pieprz. Jeszcze z 10 minut pod przykryciem i można serwować.

To danie główne... Przystawka jest z innej książki :) i będzie następnym razem. Nie wiem czy jutro, bo jutro jest Barbórki...

SMACZNEGO !