Szaszłyki z polędwiczki wieprzowej marynowane w piwie

Sezon grillowy zbliża się wielkimi krokami, a ja nie mogę się doczekać aż nastanie... więc na razie radzę sobie z pomocą piekarnika. W wolniejsze dni robię wypady na "nawieś" i przygotowuję teren do prawdziwego grillowania. Dwa tygodnie przed Wielkanocą gościłem fachowców od drzew, bo troszku wyrosły i przy silnych wiatrach zaczynały dość ryzykownie nachylać się nad chałupką... A że chałupka malutka i stawiana wiejskimi metodami, na 100% upadku brzózki by nie przetrwała. Niestety fachowcy zrobili swoje, rozjeżdżając przy okazji mój i tak mocno sfatygowany przez krety i dziki trawnik, i zostawili stertę gałęzi tarasujących wejście do chałupki. Co się na ciąłem i na szarpałem to moje. Pocieszające, że już większość uprzątnąłem i będziemy mieli trochę drewna do kominka i na ognisko, a może i jakieś płotki powstaną.

                                                                          fot. tel.
A wracając do szaszłyków... Przepis należy do tzw. oczywistej oczywistości, ale efekt jest przerastający oczywistość...

Na około 12 sztuk.
1 średnia polędwica wieprzowa pocięta w średniej wielkości kawałki i zalana dzień wcześniej puszką piwa z łyżką suszonego tymianku
1 duża papryka czerwona pokrojona na średnie kawałki
2 cebule pokrojone na ósemki
12 małych pieczarek

Patyczki namoczyć pół godziny wcześniej. Nadziewać naprzemiennie. U mnie : cebula, mięso, papryka, mięso, pieczarka.
W piekarniku przy włączonym termoobiegu, 180 st. C około 20 - 30 minut. Podałem z pieczonymi młodymi ziemniakami z rozmarynem i sałatą z winegretem. Do tego czerwone wino (może być białe) i biały sos jogurtowy.

Następne takie będą już z prawdziwego grilla :)

Wakacyjna relacja z Chorwacji z naciskiem na grillowanie!

To były nasze piąte wakacje w Chorwacji. Przeplatane innymi krajami, bo nie lubimy monotonii. Za każdym razem w innym miejscu, chociaż czasem w znajomej już okolicy.
W tym roku byliśmy w okolicach Zadaru na wyspie Vir.

Tłem dla naszej wyspy były piękne góry.
Tuż obok naszego domku też był dostatek pięknych landszaftów...

Ale najbliżej naszego domku znajdowała się jedna z najcudowniejszych budowli jaką można sobie wymarzyć!
Wielki wspaniały grill!!!

Ale... o tym później!
Jeszcze jedną rzeczą, która zawsze mnie zachwyca, jest wszechobecne jedzenie... które dlatego zostało jedzeniem, że było pod ręką. Na przykład karczoch...

W drodze na plażę, dosłownie pod nogami zmaterializowała się nasza ulubiona RUKOLA! Przed prawie każdym posiłkiem Franek z mamą szli po nową dostawę rukoli.

I niech ktoś mi powie, że dzieci nie lubią zielonego! Tylko "zielone" musi mieć konkretny smak!!! A rukola, zwłaszcza taka "niesupermarketowa", ma BARDZO konkretny smak.

 Muszę jeszcze wspomnieć o figach, które też rosną wszędzie. Niestety dopiero zaczynały dojrzewać i było ich jeszcze mało. Basia była niepocieszona...

Zwiedzanie okololicy zaczęliśmy od samej wyspy i miasta "wojewódzkiego", czyli Zadaru. Ciekawi zabytków znajdą kilka pamiątek po Cesarstwie Rzymskim, a wielbiciele knajpek też będą mieli spory wybór.

Zastanawialiśmy się tylko, czy miasto ma jakiś specjalny fundusz na odszkodowania za złamane kończyny na tamtejszym bruku, który nawet bez deszczu przypomina lodowisko...

Morze było dość blisko i nie wymagało "wielkiej wyprawy".
Ja lubię "ciepło", ale kiedy jest 34 - 38 st. C wolę być w cieniu z jakimś zimnym napojem pod ręką. Najprzyjemniejszy czas to wieczór!

Chorwaci to bardzo otwarci i sympatyczni ludzie. W kontakcie z obcokrajowcami przechodzą szybko na angielski. Ja byłem jednak zwolennikiem zasady: mów wolno tak jak ja i dogadamy się!
Kiedyś czytałem w jakiś mądrych księgach, że lud obecnie chorwacki, zamieszkiwał w bardzo dawnych czasach, ziemię wielkopolskie i  stamtąd wyruszyli na obecne terytorium. To wiele tłumaczy...
Odbywaliśmy też inne wycieczki. Zaprzyjaźniliśmy się z właścicielem kilku jednostek pływających - Robim (od Roberta - fajne imię!). Na początek całą rodziną popłynęliśmy odrestaurowaną starą chorwacką łodzią. W czasie rejsu okazało się, że mimo, iż Robi jest na co dzień fishermanem, a ja fotografem, mamy dużo wspólnego...

Innym razem popłynąłem z Frankiem glasbołtem na nocny rejs... Franek do dziś opowiada o wraku łodzi na dnie Adriatyku...

Pojechaliśmy na jeszcze jedną wycieczkę, trochę dłuższą... do parku narodowego KRKA. Piękności! Wodospady jak z bajki! To trzeba zobaczyć!

Teraz taka mała dygresja z morałem...
Kiedy czekaliśmy na nasz stateczek, który miał nas zawieźć do parku KRKA, przyglądaliśmy się obrzydliwie wielkiemu, bogatemu jachtowi z rosyjską banderą

, gdy podpłynął... dwa razy większy i bardziej obrzydliwie bogaty jacht z banderą brytyjską...

No, ale może przejdę już do jedzenia... :)
Prawie codziennie w użyciu był grill. Przy temperaturze 35 st. C, nie jest to łatwa sprawa, ale dawałem radę... (medal już dostałem). Jadaliśmy grillowane ryby (dorada, okoń morski i taka w złote paski), lokalny przysmak ciwapcziczi (takie paluszki z mielonego mięsa) i tradycyjną karkówkę w musztardzie Dijon (z Polska), rostbef w papryce oraz pikantne surowe kiełbaski kupowane "z metra".  Raz udało mi się kupić mule (dagnie),  ale nie robiłem ich na grillu, tylko tradycyjnie :) na białym winie.

Ryby nacierałem albo tymiankiem zerwanym z pobliskiego żywopłotu i faszerowałem cytryną, albo rosnącym przy drodze koprem włoskim i cytryną.

Tu są tradycyjne mięsiwa, czyli karkówka w marynacie z musztardy, rostbef w papryce, ciwapcziczi i szaszłyki z filetów kurczaka w marynacie z rozmarynu z czosnkiem i cebulą w oliwie na patyczkach z rozmarynu.

Dodatkami był chleb z grilla posmarowany oliwą z ziołmi i czosnkiem, bakłażan grillowany z twarogiem ziołowym z pomidorem, rukola, sałta, pomidory, ratatuja, grilowana cukinia z oliwą z ziołami, białe lub czerwone wino...
Szaszłyki chyba na prawdę były dobre!

Kiedy nie mieliśmy ochoty na tradydyjny obiadek, zjadaliśmy kuskus z warzywami lub polentę smażoną na głębokim oleju z rozmarynem i pomidorami.

No i na koniec ostatni kieliszek bilo wino...

... i pocztówka z pozdrowieniami z polskim syrenem w gorącym Adriatyku!

;)

Koniec wakacji... i zaległości (chorwackie:-)

Co to jest: trzeci dzień nic mi się nie chce?! Środa!!! A co to jest jak mi się trzeci tydzień nic nie chce? Ja nie wiem...
To po primo, po primo po drugie to trochę jestem rozczarowany... trzy tygodnie mnie tu nie było i nie ma żadnych wpisów typu: "Gdzie jesteś? Co się z Tobą dzieje? Brak Nam Twoich wpisów!" Ech...

No i zaległości się porobiły straszliwe! Nie mam nic na swoje usprawiedliwienie! Leń mi się wakacyjny (tym razem wakacyjny!) zalęgł...
Padł mi staruszek laptop i musiałem nabyć nowy, z którym to jeszcze nie do końca się za kumplowaliśmy :(((
Jeździłem sporo, jak to w wakacje, a do tego ten Leń...
Jednak się usprawiedliłem :)))))))))
No, jeżdżenia, już po Chorwacji, było sporo...
Basię trzeba było zawieść za Giżycko (zrobiła tam patent żeglarski !!! ). Potem z młodym na nawieś, potem nad morze do Krynicy, żeby Go prze testować pod namiotem. Pogodę mieliśmy raczej nie fajną... ale było fajnie!

Jeszcze potem, mieliśmy z Tęczą i naszą kumpelą Elą, wypad weekendowy na superowe urodzinowe garden-party w Berlinie. "Dzień po" zrobiliśmy expresowe zwiedzanie Berlina... Wsiedliśmy do autobusu "safari-city"... (wiocha...) na więcej nie mieliśmy siły... No i tu wielkie rozczarowanie! Ja wiem, że ja jestem wychowany na Klosie i Czterech pancernych... ale ta ich "Brama Brandenburska" to... hmmm! BRAMA to brzmi dumnie... a tu taka... bramka? żeby nie powiedzieć furtka... tylko na zdjęciach i filmach wygląda na BRAMĘ!

Potem... z Basią do Krynicy pod namiot. Pogoda była już dużo lepsza...

A potem, potem... na nawieś z Basią i Franciszkiem. 
Wieczorami próbowałem pracować... ale na wsiach... kiepsko z prądem... enternetu nie ma... (musiałem łączyć przez komórkę), no i z zaopatrzeniem w napoje słabo... (najlepszym winem jest Sophia).

A wracając do zaległości Chorwackich...
Wspomnienia są ciągle świerze...

(Franciszek nocą w Faźanie)
Cała para poszła w gwizdek, więc (jak zwykle) krótki, ale pyszny przepis z Chorwacji... Nic odkrywczego... Jedna tylko innowacja!
Szaszłyki z piersi kurczaka, zamarynowane w tartej cebuli, czosnku, soku i skórce cytryny, rozmarynie i oliwie, oczywista z solą i pieprzem. ALE! nawleczone na... gałązki rozmarynu! BAJKA!

Efekt przeszedł najśmielsze oczekiwania... Wiem, może być kłopot w Polsce, z takimi gałązkami rozmarynu na które da się nabić kurczaka... ale to już Wasz problem :) ja oskubałem kilka krzaków w Chorwacji! (Oni tam mają żywopłoty z rozmarynu!)

Podałem z białym sosem jogurtowym, z grillowanym pieczywem z oliwą, z ziołami i cukinią...
O Chorwacji jeszcze będzie... w zimne jesienne wieczory...

pierwsze przepisy: rosół i szaszłyki z białym sosem (bliski wschód:))

OK. Goście wyszli, rodzinnie posprzątaliśmy itd... Ponieważ wyjeżdżamy trzeba zostawić "coś" do jedzenia dzieciom... Rosół na szybko i piersi kurczaka " z grilla " na sposób bliskowschodni. Rosół jak to rosół: wywar z kurczaka albo jego części np skrzydełka (+ew. kawałek wołowego ) włoszczyzna, czosnek, cebulka opieczona na gazie, ziele ang., pieprz, kostka knora (tylko w rosole na szybko), listek... chyba wszystko... i pyk pyk na malutkim ogniu... (oczywista najsampierw mięso, potem szumowanie, potem reszta). Piersi z kurczaka ( w oryginale jagnięcina) pokrojona jak na szaszłyki (potem niestety trzeba mieć patyczki wymoczone w wodzie i mięso ponadziewać :(  ) lub większe kawałki i bez patyczków, ale nie całe piersi (kurczaka). Marynuje je min.2 h w : ... i tu mam dzisiaj problem... Do dzisiaj ( i to jest sposób dla pasjonatów i cierpliwych) robiłem tak: oliwa ex.w. drobno starta średnia cebula, listek laur., skórka starta z 1/2 cytryny i sok z w/w., rozmaryn (de best świerzy),tymianek (j. w.), pieprz, sól. Dzisiaj chcąc "załatwić" sprawę szybciej (po gościach) wrzuciłem (mówiąc delikatnie) wszystko w całości do malaksera... bzzz... 20 sek. zalałem mięso ( tvp mówią: mięsko) i wrzuciłem do ... nie! do lodówki. Jutro wystarczy upiec ziemniaczki (jak w tvp), mięso (ew. mięsko) na patelni grillowej (fajne i tanie są w Ikea - patelnie) lub w szkle w piekarniku. No i koniecznie surowizna, np. pomidory z piórkami cebuli, odrobiną cukru, soli, pieprzu, aceto balsamico (chyba coś jeszcze, ale to jest przepis mojej żony... ona chyba jeszcze nie ma bloga). Do tego białe chłodne wino... mmmm... oj nie wino, nie to miał być obiad dla dzieci... ups! Mięso tak marynowane super smakuje z tzw. białym sosem (bliskowschodnim): jogurt gęsty, trochę startej drobno cebuli, posiekana mięta i kolendra (oczywista świerza), sól i pieprz w ilościach spokojnych, ew. odrobina startej skórki (ups! skóry) z cytryny. No to co? do roboty... a ja dokończę piwo i idę spać... Smacznego...

O kurde... sam nie wierzę...  no dobra, jutro i pojutrze wolne, ale po tem...