Dynia pieczona, z nadzieniem szpinakowym... i ajvar, jeszcze słowo.

We wrześniu mój wspaniały blog ;) skończył cztery latka...
Na początku był wpis za wpisem... Potem tempo spadło... Teraz określiłbym go, niedawno odkrytym mianem, "slow bloga" :) Wiadomo, nic na siłę! Piszę dla przyjemności (swojej i chyba jeszcze kilku osób). Czasem zaglądam tu, patrzę i myślę... hę... dawno nic nie pisałem... ale nie mam nic fajnego do podzielenia się... więc dalej nic nie piszę! Ale czasem przeczytam kilka Waszych wspaniałych komentarzy i ...  samo mi się pisze!
Z tego wynika, że jestem narcyzem! Skoro już mam to wyznanie za sobą... to proszę Was o następne komentarze! ;)))

O ajvarze już było tu (klik) dokładnie rok temu, jednak w tym roku zrobiłem wersję ostrzejszą. Dałem pięć papryczek chili. Bez pestek, ale i tak dały "power". Z ajvarem jest trochę dużo pracy, ale warto!

Danie z dyni powstało z lenistwa (!) na bazie rolady makaronowej (klik). Mieliśmy smaka na roladę, ale nie było czasu na zabawę z ciastem, więc powstała dynia pieczona z nadzieniem szpinakowym.
Dynię nasmarowałem oliwą i natarłem przyprawą "do dyni" czyli mieszanką zmiksowanej małej suszonej papryczki chilli, pół łyżeczki anyżu, pół łyżeczki zmielonej kolendry, soli i pieprzu. Dynię upiekłem w piekarniku (czas zależy od dyni). Na patelni lekko poddusiłem szpinak z czosnkiem i gałką muszkatołową. Upieczoną dynię napełniłem szpinakiem, serkiem ricotta i posypałem wytopionym wędzonym boczkiem... Pracy niewiele, a danie przepyszne...
Smacznego!

Zupa krem z dyni pieczonej czyli moja edukacja dyniowa

Dynia. Bardzo długo przebywała po za kręgiem moich smaków. Nie tylko ulubionych, ale wręcz nie dopuszczałem myśli, że należy do produktów jadalnych. Kiedy zacząłem sam gotować i zagłębiać się w tematy kulinarne, wszędzie czaiła się gdzieś dynia... Qrcze, ludzie to jedzą! Jadałem już tak dziwne rzeczy (których wiele osób nie wzięłoby do ust), że i taka dynia może okazać się jadalna.
Pierwszą potrawą która bardzo mnie intrygowała była rolada makaronowa z J. Oliviera. Kombinowałem czym zastąpić dynię. W końcu zrobiłem zgodnie z przepisem i ... Wow! Super! Rolada zniknęła w 5 minut. Następna w kolejce była właśnie zupa krem z dyni... Któregoś pięknego wieczora, na kolacji u Przyjaciół została podana zupa krem z dyni i okazała się... pyszna!
Później, nie bez znaczenia w dalszej mojej dyniowej edukacji były zaprzyjaźnione blogi. Dojrzewałem...
W zeszłym roku popełniłem zupę krem po raz pierwszy, ale jakoś nie wydawała mi się godna zamieszczania na blogu. Aż 2 tygodnie temu moja córka rzecze: Tato zrobiłbyś taką fajną zupę z dyni jak rok temu.
O! Fajna zupa z dyni? No jasne zrobię fajną zupę z dyni!
Następnego dnia, po przewertowaniu mądrych różnych lektur i zamianie patelni na piekarnik (wzorem rolady), powstała ta oto zupa krem:

3 pory, białe części w plasterkach
4 ziemniaki, obrane po krojone na 4
1 dynia hokkaido, oczyszczona, podzielona na kawałki, (tej dyni nie trzeba obierać)
3 ząbki czosnku
garść świeżego tymianku
butelka białego wina półwytrawnego
gałka muszkatołowa (1/2)
pieprz i sól
przyprawa do dyni ze zmielonej suszonej papryczki chilli, anyżu, kolendry
oliwa
grzanki z pieczywa i boczku do dekoracji

Kawałki dyni posmarowałem oliwą i posypałem przyprawą do dyni. Dynie, ziemniaki i czosnek w łupinach wstawiłem do piekarnika (180 st. C) do czasu aż się upiekła (około 1/2 h).

 Pora zeszkliłem na patelni. Wszystko (po za kilkoma kawałkami dyni do dekoracji) trafiło do garnka i zostało zalane winem.

Gotowałem około 15 minut i potraktowałem malakserem. Jeszcze z 10 minut na gazie i gotowe. Dekoracja i na stół!

Jutro też taką zrobię.

Curry z Gdańska po Warszawasku... i słowo o nabijaniu w butelkę!

Dzisiaj obiecane curry z Gdańska czyli od Małgosi. Bardzo dobre na chłodne wieczory.

Ale, słówko o nabijaniu w butelkę...
Nabyłem ostatnio laptopa, więc "stary" został przeznaczony dla Basi. Wymagał jednak drobnej interwencji fachowca. Wygooglowałem serwis... Centrum Napraw Laptopów. Pojechałem z Basiowym laptopem. Po moim "dzień dobry" musiałem poczekać, aż Pani z Panem zakończą konwersację. Daruję Wam szczegóły, chociaż bywało śmiesznie. Jednym z problemów "starego" laptopa był wentylator. Szumiał jak wentylacja w metrze, a laptop i tak grzał się jak piec i wyłączał. Pan "Fachowiec" ("wiem! naprawiłem już 17 tysięcy laptopów") stwierdził, że za 250 zł netto (305 brutto) sprawę naprawi... Zaraz, zaraz, ale oferujecie bezpłatną wycenę naprawy... Wyczyścimy, jak trzeba wymienimy... co by nie było 250 netto... Upsss! Liczyłem na mniej... Ok, zastanowię się. Po powrocie do domu, jakoś sprawa nie dawała mi spokoju: obiecałem dziecku naprawić kompa! Jeszcze raz google w ruch... i znalazłem inny serwis bardzo blisko domu - Control Serwis. Złapałem "złomka" pod pachę i za 5 minut wykładałem sprawę Panu który, głównie słuchał, a później powiedział, że wystarczy wyczyścić i to kosztuje 30 zł (brutto :)). Kiedy ja zbierałem opadniętą szczękę z podłogi, Pan rozkręcił co trzeba, poszedł na warstat... poszumiał, wrócił, skręcił... a Basia cieszy się "nowym" laptopem! Działa! Tak robi się klientów w ..... butelkę.
A o pysznej potrawce curry przeczytacie jak już wspomniałem u Małgosi. Ja z braku batata (szukałem! w promieniu kilku kilometrów nie rósł ani jeden!) użyłem dwóch średnich ziemniaków. Mleczko kokosowe grozi rozwodem, więc na razie nie używam... Pasty curry nie mam, bo jakoś nie mam przekonania... kojarzy mi się z kostką rosołową (może nie słusznie, ale tak mam) jak większość gotowych przypraw "złożonych". Wykombinowałem sam carry z tego co miałem. Do gara poszły więc: kurkuma (średnio), imbir (średnio), kolendra (średnio), pieprz (mało), kumin (mało), chilli (duuużo), gałka (średnio), goździk (jeden), cynamon (średnio), sól, wszystko w proszku.
No i jeszcze podwoiłem ilość piersi kurczaka. I jeszcze miałem gar rosołu drobiowo - wołowego, więc go użyłem. Reszta bez zmian! Jak w oryginale!

 Pycha! I takie rozgrzewające!
A na koniec życzenia...
Nie jestem fanem świąt takich jak Walentynki (upsss! kojarzą mi się z Tiereszkową...), "Dzień Kobiet" czy Halloween. Są importowaną tandetą, jak chiński czosnek...
Ale! W tym okresie, życzę Wam wszystkiego dyniowego! :)))

Rolada makaronowa

Dzisiaj nareszcie coś troszkę bardziej skomplikowanego! No i z dynią! Tak, postanowiłem sprawdzić czy z tymi dyniami to prawda i czy są jadalne... :))) 
Był taki przepis w jednej z książek J. Oliviera... zawsze mi się podobał... tylko ta dynia! Już kombinowałem żeby tą nieszczęsną, niejadalną dynię, zastąpić czymś... np kiełbasą! No, ale wszyscy dynia, dynia... dynia tak, dynia siak, dynia taka... Nie, no nie możliwe, żeby wszyscy udawali, że lubią coś niejadalnego! No, dobra... kto nie ryzykuje... w kozie nie siedzi! Jedziemy! Akurat święto, rodzina na obiedzie... Trochę było tradycyjnie - schab pieczony z warzywami, ziemniaki pieczone, brokuły, no i rolada!

Najpierw przygotowałem szpinak. Ok 600 g szpinaku wrzuciłem na patelnie 

 na której był podsmażony czosnek w plasterkach z łyżeczką majeranku (lub oregano). Po kilku minutach, kiedy płyn odparował, dołożyłem dwie łyżki masła i 1/3 tartej gałki. Po wymieszaniu i kilku chwilach na gazie... gotowe!

Dynie nasmarowałem lekko oliwą i obsypałem mieszanką zmiksowanej małej suszonej papryczki chilli, pół łyżeczki anyżu, soli i pieprzu, i do piekarnika. Kiedy dynia się piekła, musiałem zrobić ciasto makaronowe... to jest najgorszy punkt przepisu... chyba, że ktoś ma maszynkę do makaronu... ja nie mam!

Ciasto makaronowe robię wg. proporcji: 1 jajko na 100 g mąki. Tu użyłem 400 g mąki. Trzeba rozwałkować na prostokąt o grubości 2 mm. Jeśli potrzeba, nożem wyrównać brzegi. Ułożyłem ciasto na czystej ściereczce i rozłożyłem na nim z brzegu (dłuższego) upieczoną dynię, a dalej szpinak i na niego pokruszyłem ok 150 g ricotty.

Trochę tartego parmezanu, kilka kropli oliwy, szczypta soli...

Trzeba to to teraz zgrabnie zwinąć, zawinąć w ściereczkę i zawiązać końce. I delikatnie przełożyć do osolonego wrzątku na 25 minut, przyciskając np mniejszą pokrywką.

Potem, już tylko odwinąć, pokroić, posypać parmezanem i udekorować listkami szałwii (nie miałem szałwii, mięta okazała się też dobra) podsmażonymi na sklarowanym maśle...

Przeszło moje najśmielsze oczekiwania! Nawet Basia, która nie jada szpinaku zjadła mały kawałek...

Został mi jeszcze kawałek dyni... szkoda, żeby się zmarnowała... Aha! To była taka prawie "normalna" dynia, tylko bardziej pomarańczowa. :)))

Zaległa wizyta...

Mam kumpla z dzieciństwa. Prawdziwego przyjaciela od lat. Każdemu takiego życzę... znamy się od piaskownicy... jakieś... no prawie 40 lat (rany ludzie tyle nie żyją!) Kiedyś mieszkaliśmy "klatkę obok". On wcześniej się ożenił, wyprowadził, potem ja... nasze drogi trochę się rozeszły... proza. Ale, cały czas jesteśmy w kontakcie i możemy na siebie liczyć, chociaż rzadko się spotykamy.

Dzisiaj byliśmy całą rodziną u Nich na kolacji. Nie miałem aparatu więc zdjęć nie będzie, ale tak pysznej zupy-kremu z dyni jeszcze nie jadłem (nie lubię dyni!). Na "drugie" były jabłka faszerowane mięsem z indyka z dodatkami... Jak zdobędę przepis to się podzielę! Była szarlotka i fondue czekoladowe i domowe wino z winogron z mojej "plantacji", ale nie taki typowy ulepek, fajne...

No dobra, bez jakiegoś zdjęcia byłoby... kiepsko!

Oglądaliśmy zdjęcia z ich wyprawy do Paryża... i tak mnie skręcało...

Kiedyś (bardzo kiedyś) bywałem w Paryżewie co roku... ostatnio 11 lat temu... Nie jestem oryginalny, ale bardzo lubię to miasto, sorki, trochę się rozmarzyłem... to chyba przez to wino...

Ale, to tak na marginesie...