Carpaccio z buraków (niskopurynowe)

Właściwie to sałatka, bo carpaccio... jedynie słuszne może być z wołowiny! I to z polędwicy! A z buraków może być co najwyżej "carpaccio". 
Pomysł na takie coś, powstał ponieważ od Mikołaja dostałem taką maszynę, która rozdrabnia na papkę, kroi w kostkę i w plasterki różnej grubości. Od tej pory jemy różniste surówki, humusy, "chipsy" z warzyw i owoców albo po prostu kostkę z marchewki zamiast popcornu czy orzeszków ziemnych. 
Jest jeszcze jeden powód: zdrowotny. Zawsze podkreślałem, że jestem bardzo mięsożerny (chociażby podejście do carpaccio 😉 ) i nie wyobrażam sobie, żeby miało być inaczej. Dowiedziałem się jednak o czymś takim jak puryny i o kwasie moczowym, który z nich powstaje i co taki kwas może. Tak, więc czasem zamiast carpaccio z polędwicy wołowej serwuję "carpaccio" z buraków. Wszystkie składniki tego przepisu są niskopurynowe. Taka dobra zmiana...

Nie podaję ilości składników, żeby każdy mógł zrobić według własnych preferencji.

buraki pieczone (w folii nieduże buraki piekę około godziny, potem obieram)
ser pleśniowy np gorgonzola
pomarańcza okrojona ze skóry
mieszanka sałat
oliwa z oliwek
ocet balsamiczny
pieprz i sól do smaku

Buraki cienko pokroić i ułożyć na talerzu. Pokruszyć na nie ser, pomarańcze pokroić w plastry. Ułożyć na burakach i udekorować sałatą. Lekko skropić oliwą i octem balsamicznym, przyprawić.
Pysze np z bagietką... 

Najbardziej seksowna sałatka

Przynajmniej tak ją zachwala J.Oliwier. Ja serwuję ją jako przystawkę... najbardziej seksowną.

Roboty jest na 5 minut. A efekt ? Oceńcie sami...

Składniki:
figi
mozzarella
bazylia
wędlina (w oryginale prosciutto, u mnie różnie, nawet z wędzonym boczkiem jest super!)
sos: oliwa, sok z cytryny, miód, pieprz, sól

To tyle. Są sytuaje kiedy nie należy zbyt dużo mówić ;)

P.S.
W zapowiedziach wydawniczych pojawiła się książka do której robiłem część zdjęć, oczym już kiedyś wspominałem.
Obiecałem wtedy, że poinformuję kiedy ma się pojawić w księgarniach. Oto info.

I jeszcze jedno... Idźcie w niedzielę... Plissssssssss!

Sałatka z owocami ale morza

Wielkie dzięki, na początek, wszystkim za życzenia zdrowia i dobre słowa. Wszystko jest OK i mam się już prawie jak "przed" tylko lenia mam straszliwego. Zawsze miałem, ale teraz, chociaż wydawało się to nie możliwe, mam jeszcze większego...
Tu małe wymądrzanie. Jakie jest pochodzenie OK? Wszechobecne okej, pochodzące oczywiście z USA (co my byśmy bez nich zrobili?) było informacją dla oczekujących w forcie na powracających z pola bitwy. Wojacy nieśli tablicę widoczną z daleka na której widniało - zero killed, w skrócie 0 k.
Oj! Chyba z tarczycą wycięli mi trochę dowcipu... :(
Ad rem!
Ponieważ morfina chyba jednak już wyszła z mojego krwiobiegu w całości udajmy się do kuchni. 
Sałatka którą chciałem dzisiaj polecić jest tak wakacyjna... że polecam ją na przykład przed wyborem miejsca na tegoroczny urlop. Najpierw robicie i konsumujecie sałatkę, a potem siadacie do kompa i przeglądacie oferty biur podróży...

Do sałatki trzeba pokroić w kostkę: zielonego ogórka, dwa średnie pomidory, dużą cebulę (fajnie czerwoną), czerwoną paprykę.
Do tego dorzuciłem kilka paluszków krabowych w plasterkach i słoik marynowanych, odsączonych muli (polecam Abba). Powinna jeszcze być spora garść krewetek koktajlowych... niestety kupiłem mrożone (wcześniej używałem z zalewy ale wyszły). Po rozmrożeniu taki wydzielały "zapach", że tylko Kredka mogłaby je skonsumować, bo nie gardzi niczym (oprócz surowej wątróbki). Więc, tym razem było bez krewetek, ale też pycha wyszła.
Wszystko należy wymieszać, po solić i pieprzyć, polać lekko oliwą (jak najlepszą extra), odrobiną octu winnego i sokiem z pół cytryny - ma być kwaskowe!

A teraz do ciepłych krajów śródziemnomorskich...

Chorwacja... cd

Przypomniałem sobie, że nie podzieliłem się z Wami wszystkimi smakołykami z Chorwacji... Prawdę powiedziawszy, to czekałem na taką bardziej makabryczną aurę za oknem :)))

Ale dzisiaj tylko zapowiedź następnego odcinka...
Ryby (dorady i ... nie pamiętam nazwy tych drugich... może ktoś poznaje...) marynują się w ziołach (rozmaryn, koper włoski), oliwie, cytrynie, pieprzu i soli.
To jest Poreć... "Dacie wiarę", że miejsce z którego zrobiłem to zdjęcie było oznaczone specjalną tablicą, że TO jest miejsce do fotografowania panoramy miasta o zachodzie słońca... :)

A żeby jednak coś można było przyrządzić po przeczytaniu tego wpisu... zapodaję pewną inspirację na sałatkę, którą namiętnie zajadaliśmy na wakacjach...

Jak polać oliwą... będzie pychotka!
Mam nadzieję, że troszeczkę cieplej i milej Wam się zrobiło!

Kawał... krowy (znów antrykot)

Kolejny raz za nami kolejny ostatni pogodny weekend... Postanowiliśmy go wykorzystać na maxxxa!
Pojechaliśmy na całodniową wycieczkę: Częstochowa - Olsztyn. Chodzi oczywiście o Olsztyn pod Częstochową, bo inaczej, musiałbym zaliczyć kilka mandatów, żeby jednego dnia zaliczyć Warmię i Jurę.
Ruiny w Olsztynie należą do moich ulubionych miejsc w Polsce. Bardzo dawno tam nie byłem... dawniej chyba niż w Paryżu... :)
Miejsce bardzo godne polecenia. Basia stwierdziła, że jest tam bardzo hobbitowo...

Spotkaliśmy nawet Białą Damę...  (wszystkiego naj... na nowej drodze życia!)

Po zejściu z ruin zaliczyliśmy, z pewną dozą nieśmiałości, "Stodołę Krzycha". Bardzo miłe zaskoczenie. Nie jest to miejsce, które może mieć jakikolwiek nadzieje na gwiazdkę Michelina, ale za małe pieniądze najedliśmy się po pachy, smakowało i nikt się nie rozchorował... O sorki! Młody się rozchorował, ale nie na brzuszek!
No i jeszcze muszę wspomnieć, że rodzi się nowa gwiazda fotografii... Drżyjcie...

Na zdjęciu ze swoim osobistym asystentem...

A u mnie znów kawał mięcha!
Antrykot!
Trochę podejrzany gdzieś na kuchni tv.
Dwa duże seki z antrykotu ponabijałem gałązkami rozmarynu, natarłem rozmarynem, pieprzem, solą i oliwą. Zawinąłem w folie i do lodówki.

Przygotowałem sałatkę. Pokruszone kawałki pieczywa opiekłem w piekarniku, pomidorki, ser feta i sałata, zalałem sosem z balsamico, cząbru i oliwy (oliwa oczywista extra virgin - mam przepyszną oliwę chorwacką z Bolu od naszych przyjaciół z gór).

Mięso z lodówki przez moment obsmażyłem na bardzo gorącej patelni i ułożyłem w szkle do zapiekania, podlałem czerwonym winem, zakryłem folią al i na pół godziny w 200 st. C.

Na stół trafił antrykot z ziemniakami opiekanymi i masłem czosnkowym.

Mało wyględne, ale pyszne!

"W następnym odcinku..."

Curry z Gdańska po Warszawsku...

Nawsiowych weekendów ciąg dalszy

Powtarzam to do znudzenia: ze mną jak z dzieckiem... za rękę i do baru! Podobały się maki? Proszę bardzo. Ale to ostatni raz... przekwitają.

Inne kwitną pełną parą, inne też przekwitają, jeszcze inne rosną jak wściekłe i to nie zawsze tam gdzie bym chciał...

Nawsi jest pełna demokracja roślinna... chociaż czasem przypomina mi to bardziej anarchie...

Dzisiaj trochę tak chaotycznie. Teraz fotka uzupełniająca poprzedni wpis. Tak ma wyglądać papryka przed wrzuceniem do worka:

Jeszcze jedna fotka nie do końca na temat.

Ponieważ Franciszek ma już sześć lat i za chwilę będę musiał przeprowadzić z synem pierwszą męską rozmowę... przygotowałem sobie pierwsze ze zdjęć poglądowych...

No a teraz pierwszy przepis z nawsiowego stołu, który wyszedł spod Tęczowej ręki. Proste i pyszne: pomidory, cebula młoda taka słodka, rukola z ogródka, trochę kolendry, sól, pieprz i trochę oliwy...

Kiedyś, kiedyś... Robert Makłowicz robił placki z kwiatami czarnego bzu. Ostatnio mignęły mi one u Beaty. Mignęły dosłownie, bo bardzo się spieszyłem i przeczytałem tylko tytuł.

Tak, więc w ostatnią sobotę musiałem trochę improwizować kiedy w końcu zdecydowałem się je zrobić, bo bzy kwitły w najlepsze i kusiły zapachem.

Zrobiłem po prostu ciasto naleśnikowe, może troszkę gęstsze. Kwiatostany maczałem w nim i na patelnię, a po lekkim z cięciu się ciasta, odcinałem grube ogonki. Zmiana strony, lekko docisnąć i gotowe. Nie miałem cukru pudru, więc musiał wystarczyć zwykły.

Dla amatorów maków jeszcze mały drobiazg:

A! I jeszcze coś... Wakacje tuż. Będę miał przerwę w pisaniu na początku lipca, ale za to potem zaleję was relacjami z Chorwacji. Mam tylko jeden problem. Wyjeżdżamy przed ewentualną drugą turą wyborów. Jeżeli będzie, musiałbym dmuchać prawie 300 km w tą i z powrotem do ambasady...

Błagam! Nie psujmy sobie wakacji! Wybierzmy prezydenta w pierwszej turze! (tylko oby nie tego co tak się zmienia jak kameleon, bo po wyborze znów się zmieni i zrobi nam V RP!)