Szparagi... odsłona druga!

Dzisiaj białe!
Trzeba obłamać końcówki i sporą część obrać. Najlepiej obieraczką do warzyw. Nie ma co żałować, bo potem to czego było nam szkoda zostanie między zębami...

Najwygodniej gotuje się je w specjalnym garnku, ale można np na patelni w lekko osolonej i osłodzonej(!) wodzie.

Garnek ma tą zaletę, że główki pozostawiamy nad wodą. Są bardzo delikatne i mogą się rozgotować!
Białe gotuję max 5 minut.
Białe są bardzo delikatne w smaku, ale lubią też różne smaki... mocne smaki. Lubią na przykład szczypiorek!

Wystarczy zrobić z nimi to co wspomniałem i po ugotowaniu przelać zimną wodą. Rozłożyć na talerzu i przykryć sosem z majonezu i musztardy (3 łyżki majonezu plus jedna musztardy Dijon, sól, pieprz, albo wielokrotność:-).

Posypać siekanym jajkiem i szczypiorkiem...
Schabowy niech się schowa!!!

JUŻ SĄ !!!

JUŻ SĄ !!! Czekam na nie od maja do maja. Niby takie niepozorne... Nie za drogie (w sezonie)... Super proste do przyrządzenia... Doceniane od wieków... Przepyszne!!! No i jakie piękne!

Jakie kto lubi... do koloru, do wyboru...

Ja wolę te zielone... mniej przy nich roboty, ale białe są delikatniejsze... (zielonych czasem nie trzeba obierać)

 Jedne i drugie przygotowuje się błyskawicznie.

Na początek bardzo prosty przepis z kawałeczkami piersi kurczaka.
W tym przypadku gotuje je troszkę krócej niż zwykle (zwykle to jak dla mnie białe 5 nim., zielone 7 min.)
Owijam cienko ukrojonym plasterkiem z piersi kurczaka i obwiązuję nitką kuchenną. Całość skrapiam oliwą, solę i pieprzę. Wrzucam na chwilę na bardzo rozgrzaną patelnie. Podaję z jogurtowym sosem szczypiorkowym(trochę tartej cebuli i szczypiorek, sól, pieprz).

W tym przypadku połączyłem białe i zielone... SZPARAGI.
P.S.
Dopiero się zaczynają, więc jeszcze się będzie działo! Obiecuję szparagi!

Wątróbki po hiszpańsku po mojemu ( Frito )

Zaraz będzie o jedzeniu, ale najpierw muszę po narzekać...
Do pasji szewskiej doprowadzają mnie butelki po piwie. Nie te, które przewalają się po krzaczorach (te też), ale te, które puste próbuję oddać w sklepie. Problem jest odwieczny. Istniał za PRLu i dzisiaj też ma się dobrze. Pamiętam jak w dawnych czasach, któryś z kabareciarzy, nabijał się w jakimś monologu: "ile to mądrych głów się nad tym biedziło, ile to doktoratów napisano, tu zielone, tu brązowe... a problem jest nie do rozwiązania..." I miał rację. Minęło ze trzydzieści lat, a ja dalej nie mogę oddać, a czasem nawet wymienić butelki... bo nie mam paragonu, bo takiego piwa nie prowadzimy itd. A efekt jest taki, że często kupuję w puszce, chociaż gorsze w smaku i zaśmiecam naszą biedną planetę...

A wątróbka... pierwotnie nie tylko wątróbka, tylko różne podroby przyrządzał Robert Makłowicz chyba na Majorce, czy innej ...orce.
Nazywało się to frittata albo podobnie. Nie mogę znaleźć oryginału. To jest bardzo zmodyfikowany przepis. Modyfikacje spowodowane są dostępnością i jadalnością składników, i upływem czasu :) Została idea!
Na dużej patelni rozgrzewam olej, dodając czosnek, liść laurowy i papryczkę chili aby "oddały aromat".

 Na pierwsze smażenie idą ziemniaki. Kiedy są gotowe przechodzą do żeliwnego garnka, czekającego na nie w ciepłym piecyku (ziemniaki z listkiem, papryką i czosnkiem też). Do tego samego oleju wrzucam nowy listek, czosnek i papryczkę, i pokrojoną cebulę, a po chwili czerwoną paprykę. Kiedy już są OK, na moment dorzucam posiekany koperek i dymkę.

Odcedzam z oleju i do gara do ziemniaków. (Zamiast zwykłego koperku idealnie byłoby dać liście kopru włoskiego.)
Na trzeci rzut idzie wątróbka (najbardziej lubię używać indyczej) mocno popieprzona, za przeproszeniem... oczywiście z nowym czosnkiem, listkiem i papryczką! Po usmażeniu, do reszty towarzystwa do gara, wymieszać, po solić i na stół!

Ryba zapiekana i plany

Na Wielkanoc miał być wpis o... ale padł komputer. Miałem pojechać na "nawieś" i donieść Wam jak trawa ( i nie tylko ) rośnie... ale wyszło inaczej. W niedzielę Tęcza miała lecieć do Londynu... ale się coś zadymiło.
Coś plany nie zawsze udaje się zrealizować...
Miało być wesoło i optymistycznie... ale coś nie wyszło.
No to może żeby było chociaż trochę optymistycznie... coś miłego (mam nadzieję) dla oka ;)

A co do ryby, to trzeba ją upiec w piekarniku na przykład (ok 30 min. 200 st. C).
Ta na zdjęciu jest pod kołderką z tartego awokado (bo było jak kamień), mozzarelli tartej, żółtego sera tartego, przypraw i połówek pomidorów koktajlowych.

Na pożegnanie...

...

Carpaccio z papryki? A co! ... i błoto.

Oj...! Po tak długiej przerwie (spowodowanej złośliwością rzeczy martwych!), czuję lekką tremę... Będzie o przystawce z pieczonej papryki, ale najpierw...
Na początek dzięki za wszystkie świąteczne życzenia i sorki za brak "eleganckich" życzeń z mojej strony :(
Przed świętami, chociaż nie miałem tego w planach, musiałem pojechać na nawieś "uruchomić" wodę. Woda była "uruchomiona" tylko, że na polu... W dawniejszych komentarzach, ktoś nawiązał do "Rozlewisk..." nie ma czego zazdrościć... po rozlewiskach nie da się jeździć samochodem osobowym! "Do" jakoś przejechałem. Zrobiłem co miałem zrobić, trochę posprzątałem, trochę się ponapawałem... i do Warszawki... Eee! "Wiśta wio! Łatwo powiedzieć..." Przy nawracaniu jak uczniak eLki, za mocno skręciłem koła przy ruszaniu i dziękuję... Jedno koło złapało błoto... Ani delikatnie, ani bujanie. Błoto wszędzie! Co to będzie?! W bagażniku mam zawsze taką fajną łopatkę... (trochę większa od saperki, nad morzem przydaje się do budowy zamków z piasku:)) Zacząłem podkopywać koła. Kiedy już błoto miałem już tak do łokci i kolan... nadjechał sąsiad traktorem... (pracował w sadzie za drogą... za kilka dni Jego sad będzie wyglądał TAK:

)

Wydobył moje autko bardzo delikatnie z błotka, a ja mogłem udać się do dom...

A carpaccio? Carpaccio powstało ostatnio, jest kompilacją naszej od dawien używanej na nawsi sałatki z grillowanej papryki (którą zapodam innym razem) z sałatką z "Lawendowego domu".

Kilka czerwonych papryk (3 - 4 duże) opiekłem w piekarniku, aż sczerniały. Oczyściłem ze skóry i pestek* ( to zazwyczaj robi Basia!), rozłożyłem jednowarstwowo na talerzu ( zawsze mam stresa jak piszę "na talerzu", bo w czasach edukacji napisałem: "natależó" i moja mama długo próbowała rozgryźć o co latorośli chodziło...). Przygotowałem sos z oliwy z octem balsamicznym, czosnkiem (dużo!) cebulkami z dymki, solą, pieprzem... Polałem, posypałem szczypiorkiem z dymki (albo odwrotnie... posypałem i polałem?). Wstawiłem do lodówki i ... trzeba było poczekać z godzinę...

* Po upieczeniu papryki, trzeba ją zapakować w torebkę foliową, zakręcić, potrząsnąć, i trochę tam trzymać... aż przestygnie. Będzie dobrze się obierać!

WESOŁYCH ŚWIĄT

Miała być świąteczna kartka z życzeniami... i chrzan domowy, i ćwikła z chrzanem, i może jeszcze co... A tu trzask, padł mi komputer we wtorek i na razie nie wstanie... (a tam wszystko...)
Korzystając więc, z gościnnego PCta życzę 
WESOŁYCH, ZDROWYCH I SMACZNYCH 
ŚWIĄT WIELKANOCNYCH !!!

Cukinia zapiekana inaczej

"Są takie dni w tygodniu..." kiedy nie powinienem wchodzić do kuchni! To chyba dzisiaj... Najpierw, przy otwieraniu puszki pomidorów, część soku z środka wylądowało na mojej koszulce, potem łyżka wyślizgnęła mi się z ręki i wpadła z impetem do pomidorówki, a ta wystrzeliła fontanną na... (brawo! wygrała Pani lutownicę!) na moją koszulkę. Potem jeszcze tylko odlewając kluski... wylałem je na odwrotnie trzymane sitko... tego jeszcze nie grałem! Na kolację robię rybę... strach pomyśleć co może się wydarzyć :)))

A chciałem dziś zachęcić do zapiekanki z cukinii, którą zrobiłem według pomysłu Beaty z LAWENDOWEGO DOMU... Pycha i naprawdę wyjątkowa! Zapraszam tam po przepis, bo lepiej nie będę dzisiaj podawał żadnych.

Ja tylko, dodatkowo wepchnąłem, gdzie niegdzie połówkę pomidorka koktajlowego...

KAWAŁ... MIĘCHA !

W związku z powszechnym "maniemdość" zimy i powolnym następowaniem wiosny, kupiłem na balkon trochę zielonego z czerwonym i drugie, zielone z niebieskim ...

Polecam ... Duzo lepiej nam się zrobiło ...

Na stole gościło u nas ostatnio bardzo eleganckie bydle ...

Na urodziny dostałem od Pascala prezent.., ładną papierową torebkę,trochę ciężkawą ... W środku "coś" zawinięte we francuską gazetę ... miękkie i zimne ... hmm ...

Były to trzy wielkie steki wołowe z ĄNTRRIKOTT:) marki, yyy znaczy się rasy, LEMUZZĘ:). Tak, mniej więcej (raczej mniej) to się wymawia, po naszemu: antrykot z limuzyny.

Ponieważ, jak zaznaczył Pascal, mięso bylo za świerze, trafiło do zamrażalnika i czekało ... (dwa miesiące :)

Dla nas, w kraju nad Wisłą, pojęcie rasy krowy z jakiej jest wołowina w garnku, to zupełna abstrakcja. Wyobrażam sobie reakcję pana w sklepiku na bazarku, kiedy przychodzę i pytam czy ma antrykot z wołowiny rasy limuze ... Przecież nie sprzedałby mi juz nigdy nawet pasztetowej ! Ale ...! właśnie sprawdzałem poprawną pisownię tej rasy i znalazlem takie ogłoszenie: Bydło. sprzedam 7 sztuk jałówek limuze 100% po francuskich rodzicach ...(Na Stronie sprzedambyka.pl). No proszę, może spróbuje jednak na bazarku ...

Nasza limuzyna doczekała się rozmrożenia. Poleżała jeszcze w lodówce dobę, po pieprzona, ale nie po solona.

Przygotowałem specjalnie dla niej masełko. Miękkie masło (1 / 4 kostki) wymieszałem z łyżką musztardy Dijon, posiekaną bazylią, ząbkiem czosnku, solą i pieprzem. "Uformowałem" wałeczek ... i go schłodziłem ...

Wołowinę, z braku grilla w domu, wrzuciłem na bardzo rozgrzaną patelnię (grillową). Bardzo krótko, bo lubimy raczej bardziej niż mniej krwiste( tyle minut z każdej strony ile centymetrów grubości). Ale nawet jak kto lubi wysmażone, do tez krótko! Trochę dłużej, ale krótko, bo jak będzie za długo, to nie da się ugryźć:)

Z młodymi ziemniakami, upieczonymi z czosnkiem i tymiankiem, oraz z ciężkim czerwonym winem... BAJKA!

Potrawka z kurczaka... i słówko o Kredce...

Potrawka z kurczaka jest jednym z moich (i nie tylko) ulubionych dań. Jednym ze  "sztandarowych"...

Zanim, jednak o potrawce (niecierpliwi mogą przewinąć), muszę nadrobić zaległości... Jest członek naszej rodziny do tej pory trochę pomijany w blogu... Najmłodszy, i "ostatni w naszym łańcuchu pokarmowym"... KREDKA! Trafiła do nas jako trzy miesięczna pierdółka. Nie ma rodowodu, ani nawet bliżej określonej rasy pochodzenia...

Początkowo, "psi znawcy" obstawiali w stronę Nowofunlanda...

Kredka nic się tym nie przejmowała tylko rosła... Rosła w zastraszającym tempie i była co raz silniejsza...

Zdarzył nam się raz kleszcz... i oczywiście taki z najgorszymi choróbskami... było nieciekawie... kroplówki po dwie godziny, antybiotyki itd... ale daliśmy radę!

Bardzo podniosła nam częstotliwość użycia odkurzacza i mopa... Taka długa sierść jest zabójcza...

Postanowiliśmy zmienić to i nasza Kredka stała się DAMĄ... Zrobiliśmy z niej... sznaucerkę...

Chociaż nie zawsze zachowuje się jak dama...

Mnie obrała sobie za pana (chociaż oficjalnie jest psem Basi i jej największą pupilką), ciekawe dlaczego? Fakt, ja z nią chodziłem na kroplówki, ja ją dyscyplinuję i jeszcze różne takie, ale Kredka chyba po prostu lubi moją kuchnię... dosłownie i w przenośni...

Kiedy kroję np. cebulę, nie przejawia najmniejszego zainteresowania i leży na posłaniu z nogami na ścianie... ale kiedy przechodzę do krojenia jej ulubionej marchewki już jest w pozycji gotowej do startu... Kiedy zaczynam wycinać żyłki z mięsa... i nadal jej nie wołam... przyjmuje pozycję w progu kuchni... (do środka nie wolno wchodzić kiedy pan się krząta).

Wszystko bacznie obserwuje, mam nadzieję, że dużo się już nauczyła...

Na przykład potrawki z kurczaka.

Można użyć całego, pociętego kurczaka, można, tak ja wolę tylko pewnych części np podudzi. Kurczaka obsmażam w żaroodpornym garnku, oprószam mąką, wlewam szklankę białego wytrawnego wina (nie zapomnijcie spróbować czy nie jest kwaśne :)), dokładnie zeskrobuję przypieczone kawałki z dna (bardzo ważne! to jest smak, pozostawiony - przypali się i będzie FE!) dolewam ze dwie szklanki rosołu domowego. Mieszam, dodaję bouquet garni :), sól, dużą szczyptę białego pieprzu.

Przykrywam i gotuję na małym ogniu około pół godziny...

W tym czasie na patelni obsmażam grzyby na maśle z sokiem z cytryny ( dobrze jak są to leśne, nawet rozmrożone, jak nie, to z pieczarkami też jest pycha!). Po grzybach na patelnię trafiają cebulki. Ideałem byłyby małe cebulki (ze dwadzieścia!) ale mogą być duże pokrojone na połówki lub ćwiartki, z odrobiną wody i cukru. Kiedy kurczak "dochodzi", wyjmuję bukiet i wrzucam grzyby i cebulki. Jeszcze chwilę razem... potem trochę tłustej śmietany...

Na koniec natka pietruszki i chwila odpoczynku pod przykryciem...

Uff! Z bagietką, sałatą z winegretem lub wstążkami cukinii i białym winem robi się wytworne danie! Bardzo polecam.

Jest to lekko zmodyfikowany przepis z "Wyśmienitej kuchni francuskiej" na specjalne życzenie Agnieszki, mamy mojego najmłodszego z wielu chrześniaków, która kosztowała i chyba jej smakowało...

PS.
Chciałbym zachęcić wszystkich posiadaczy małych i dużych piesków do akcji "SPRZĄTAM PO MOIM PSIE"

My sprzątamy! A jak się nie sprząta... tu nie miejsce na takie fotki, ale jest u mnie na Facebooku...

Kulki rybne

Padło na rybki...

Stwierdziłem dzisiaj , że moje dzieci są za bardzo rozpuszczone! Jedzeniowo... A to roladki z kurczaczka, a to szaszłyczki, albo polędwiczki, albo rybka pod mozzarellą... a najchętniej carpaccio z polędwicy lub mule (to Basia!). BASTA! Nie miałem dzisiaj czasu i ochoty na kucharzenie, więc kupiłem opakowanie "SMAKOSZKÓW"... kotleciki rybne firmy Dal Pesca... Ładna fotka na pudełku, kolorowe literki, kształt rybek... no dla dzieci! Do tego zrobiłem domowe frytki (na szczęście!).
Zagoniłem rebiatę do stołu i zaserwowałem! Po chwili patrzę... frytki znikają, a rybki... nie. "Delikatnie" zachęciłem potomstwo do jedzenia pięknych rybek. Franciszek stwierdził, że jemu bardziej przypomina "to" żarówki, a Basia, że baloniki... no może i tak, ale wcinajcie! Niestety nic z tego! W końcu sam spróbowałem... UPS!!! No, dobra! Zjedzcie tylko frytki! Za dwie godziny musiałem zrobić tosty, bo potomstwo głośno domagało się zapełnienia brzuszków... Tak to jest, lenistwo nie popłaca, a wszystkich ostrzegam przed wyżej wymienionym produktem ! NIEJADALNE! Nie dałem nawet naszej Kredce, bo pewnie i tak by nie ruszyła.
Niestety, nie zawsze można jadać kuleczki rybne handmade, które były ze trzy tygodnie wcześniej...
A kuleczki robi się tak jak pulpety. Jako ryby użyłem kostek z łososia, tylko je rozmroziłem i rozdrobniłem ździebko. Wymieszałem z posikaną cebulą, natką, oregano, solidną garścią pokruszonej suchej bułki, jajkiem, pieprzem, solą i odrobiną pasty paprykowej. Mokrymi rękoma zrobiłem kuleczki i obsmażyłem.

Polałem sosem pomidorowym (zeszklona, posiekana cebula, czosnek, duszone z pomidorami z puszki z ziołami) i posypałem tartym serem.

Potem wystarczy zapiec, aż ser się dobrze przyrumieni.

Serwowałem z brokułami i gnocchi z ricotty i bazyli, ale troszkę wyszły mi zbyt "luźne" (co widać), więc dzisiaj nie będę się nimi chwalił...
Można zrobić takie kulki z mięsem. Też dobre...

Kurcze i kokardki

Dzień dobry. Dzień dobry. O przepraszam! Witam, witam! Zapraszam i rozgośćcie się! Panią też witam!

Widzę, że ostatnio zrobił się tu u mnie spory ruch. Wszystkich serdecznie witam! Dostaję też mnóstwo ciepłych słów i zachęty do dalszego działania. Naprawdę bardzo, bardzo dziękuję! Dla niektórych jest na pewno dużym zaskoczeniem, że ja piszę blog, a zwłaszcza taki bardziej kulinarny... Największym zaskoczeniem byłoby to dla moich Pań Polonistek ze szkół (ukłony). Dla mnie to jest zaskoczeniem i na pewno moja mama patrząc "z góry" jest bardzo zaskoczona... Moja "twórczość pisarska" w czasach szkolnych, wskazywała, że powinienem zatrudnić się na poczcie i odpłatnie układać ludziom telegramy. Wróżono mi w tym zawodzie wielkie sukcesy...

No to teraz telegraficznie!

Paski kurczaka zamarynować w pesto. STOP. Pieczarki obsmażyć. STOP. Makaron ugotować. STOP. Kurczaka usmażyć. STOP. Pomidorki koktajlowe pokroić. STOP. Wszystko wymieszać na patelni dodając trochę pesto i podgrzać. STOP. Podawać! STOP. Nie, nie stop tylko jeść bo wystygnie!

Coś podobnego widziałem u Pascala Brodnickiego, tylko że z jakimiś kostkami... :)