Fajną książkę czytałem...

Dawniej panowie z "Para-męt Pikczers" opowiadali jaki fajny film wczoraj widzieli (dokładnie to A. Zaorski opowiadał M. Kociniakowi). Dzisiaj nikt filmów opowiadać nie musi bo, kto chce może, jaki chce film ukraść nie wychodząc z domu. Z książkami jest na razie trochę trudniej. Co prawda w sieci można rąbnąć audio-booka, ale wynieść "Dziady" z pilnie strzeżonego Empiku już nie każdy potrafi...
Zatem zapraszam do księgarni, może być internetowa, po "SMAKI DWUDZIESTOLECIA, zwyczaje kulinarne, bale i bankiety" Mai Łozińskiej, wydanej przez PWN :). Jest to kontynuacja serii którą otworzyła książka, o której już wspominałem, "W ZIEMIAŃSKIM DWORZE".

Ze SMAKÓW dowiemy się więcej o tym co działo się w miastach. Gdzie robiono zakupy, gdzie je przechowywano i co z nich przyrządzano. Jak wyglądały jadalnie, bary, cukiernie. Jakie panowały w nich zwyczaje.

Roman Kramsztyk Mężczyzna jedzący raki 1919
(Wiedzieliście że trzeba było odprowadzić specjalny podatek od każdego gościa imprezującego po północy? I jeśli "gość" nie chciał zapłacić tego podatku, koszty ponosił właściciel knajpy! Dlatego większość lokali zamykano o 24 )
Co jadano i pijano... w barach ulicznych, na rautach rządowych, u cioci na herbatce o 17.00, na imieninach Jana Kiepury, a co na święcie pułkowym we Lwowie. Kto na tych imprezkach bywał a kto nie.
Bardzo fajnie się czyta. Jeśli podobał się komuś "Ziemiański...", nie zawiedzie się "Smakami..."

  Kaszub sprzedający ryby, Hel 1932

  Na targu w Poznaniu

 Uliczna sprzedaż ryb, Kraków 1932

 Automaty z kanapkami 1931

 Wystawa nowoczesnych mebli w Instytucie Propagandy Sztuki, Warszawa 1936

 Czajnik elektryczny w wiejskiej chacie, fotografia propagandowa z 1936 roku

 Przy bufecie u Hawełki, Kraków 1938

 Juliusz Nagórski, Portret Franciszka Fiszera (uważa się go za pierwowzór Pana Kleksa)

 W warszawskiej kawiarni, lata 30 te

Przyjęcie imieninowe Jana Kiepury w restauracji w Lasku Wolskim w Krakowie 1936r

Łosoś w skorupce z musztardy na świeżych pomidorach z bazylią...

Zimno trochę, co? Chcieli zimy to mają... Ale to już nie długo.
Jak na doświadczonego (czytaj: starego) glindę przystało, powinienem powiedzieć: kiedyś to były zimy! (-20) Ale jak były te moje prawdziwe zimy, to moja babcia mawiała: kiedyś to były prawdziwe zimy! (-40) To się nazywa różnica pokoleń... Dla Basi zima to jest -5, a teraz to "jakiś dramat".
Dzisiaj jadąc cieplutkim samochodem widziałem koksowniki na przystankach... Pomyślałem: ale fajnie stać na takim przystanku z koksownikiem... można się ogrzać! Ale nie było gdzie zaparkować.
Wyobrażacie sobie, że moja córka nie wiedziała co to jest koksownik? Koniec świata!
Koksownik to koksownik, ale żyletka?!
Młoda uczy się fizyki... napięcie powierzchniowe... No i tłumaczą autorzy podręcznika, że żyletka położona na płask nie tonie, a włożona na sztorc idzie na dno... proste! Rozumiesz? Nie!!! Czego nie rozumiesz?!!! CO TO JEST ŻYLETKA?.........................
Ja to ja, ale taki gamoń co pisze/akceptuje (to dwa gamonie) podręcznik powinien pomyśleć, że obecnie używa się depilatorów, elektrycznych maszynek do golenia i wosku, a nie żyletek!!! Wiem, że trudno byłoby wytłumaczyć napięcie powierzchniowe próbując położyć depilator na powierzchni wody, ale płyta CD położona na wodzie już przemówiłaby do wyobraźni... ech! A tym co układają/akceptują lektury szkolne przyłożę innym razem.
A wracając do zimy... U mnie lato pełną gębą... przynajmniej na stole. Udaję, że za oknem jest +25 :)
Jak tytuł zapowiada będzie łosoś. Powinien być z grilla, ale jechać teraz "na nawieś", wykopywać ten betonowy postument... i gdzie ja bym go ustawił? Na balkonie? Prościej było użyć piekarnika.

Pomysł jest prawie mój. Gdzieś coś widziałem, gdzieś coś czytałem, a lenistwo przewodziło!
Łososia (kupuję ogony z dzwonka, najlepsze i niedoceniane, filetuję i używam ze skórą lub bez) trzeba przyprawić standartowo: sól, pieprz, cytryna. Tam gdzie była skóra, nałożyć musztardę Dijon z gorczycą i ułożyć na pomidorach bez pestek, z listkami bazylii i odrobiną oliwy (musztardą do góry). I zapiekam! 15 minut. Jak zwykle proste, a lato murowane!

Zakopane prawie on-line

Tu Wasz specjalny wysłannik do stolicy polskich Tatr! Jesteśmy tu specjalnie dla Was! (Koszty i numer konta podam po powrocie) Trafiliśmy do Zakopanego szukając zimy. Znaleźliśmy Ją tu i staramy jak możemy korzystać z jej dobrodziejstw. Niestety są też minusy. Kilka razy dziennie muszę odśnieżać samochód, że nie wspomnę o zamarzniętych drzwiach.
Mieszkamy w przytulnym domku i inwestujemy w naukę Franciszka jazdy na nartach (nawet jak nie widać nart).
Serów ci tu dostatek, chociaż zniknęły oscypki...
Jest okej!

 Trzeci raz...

 F na naukach. Musiałem je baaardzo rozjaśnić żeby było coś widać ;)

Kiszone... cytryny dla kurczaka z Maroka

No i znów muszę się tłumaczyć z tak długiej nieobecności... A więc byłem zajęty bo ... były święta? Tak to jest dobre usprawiedliwienie! Bo było Boże Narodzenie i Nowy Rok, i musiałem robić zakupy... i planować, i gotować, piec, marynować, peklować, smażyć, a do tego dzieci miały ferie świąteczne i musiałem... organizować im czas i robić obiadki...
Brzmi przekonująco! Połowa to nawet prawda, a druga połowa to zwykły leń. Później padł mi laptop... Powiedział: Nie używasz mnie to padam! I padł dysk. Dysk mam już nowy, dane udało się odzyskać, więc Go używam ze strachu żeby i ten się nie obraził.
A koniec roku był naprawdę bardzo pracowity. Byłem na przykład w więzieniu, a dokładnie w areszcie na Rakowieckiej.

Na szczęście zawodowo i mam nadzieję, że będę mógł tam znaleźć się jeszcze raz i potem, zaprezentować Wam małą podróż w lata powojenne.
Wracając do kuchni...
Dostałem maszynkę do mielenia mięsa. Taką prawdziwą, dużą (8), z piękną czerwoną rączką i po prostu musiałem zrobić na święta pasztet.

Pasztet jaki robiła moja babcia Bronia (cały czas próbuję odnaleźć tamten smak). Kiedyś o nim pisałem, ale teraz wprowadziłem pewne zmiany. Mięsa piekłem na blasze w piekarniku bez podlewania ich i przykrywania (soki które puściły wystarczą), zwiększyłem ilość i różnorodność mięs, a zamiast czerwonego wina dałem 50 g Brendy.

Ponieważ pieczenie i mielenie odbyło się sporo przed świętami, a mrożenie pasztetu nie robi mu dobrze, zamroziłem zmieloną "pulpę". Dzień przed Wigilią rozmroziłem, dodałem jajka i upiekłem. Oczywiście był pyszny! :)

A teraz coś nowego!
Idealny na rodzinny obiad. Inny niż wszystkie, chociaż wygląda podobnie.

 Smak... egzotyczny!
Kurczak marokański!!!
Kurczak jak kurczak...:) Natarty cynamonem i kurkumą (delikatnie), nafaszerowany tymiankiem i ... gotowaną, gorącą cytryną, kilka razy nakłutą (to za radą J. Oliviera). Lekko obsmażony na patelni, podlany dwoma szklankami wywaru drobiowego i łyżką miodu, z plasterkami cebuli i garstką oliwek. Jeszcze tylko trzeba zetrzeć kilka centymetrów świeżego imbiru. To już prawie wszystko. Prawie! Najważniejsze są kiszone cytryny! Na jednego kurczaka potrzeba dwóch (cytryn :). Proste, prawda? (Podajemy posypawszy świeżą kolendrą)
W Maroku nie ma paskudnych, chlapiastych zim, więc nie wiem skąd u Nich taki posiłek idealny na polski styczniowy wieczór...
No, dobra teraz zasadnicze pytanie: gdzie robią kiszone cytryny? Niestety w Maroku.
A robią je tak. Przepis z książki Arkad "KUCHNIA ŚRÓDZIEMNOMORSKA" z moimi poprawkami :).
Cytryny (i/lub limetki) należy delikatnie otrzeć im skórkę, poprzecinać na krzyż prawie do końca. Środek natrzeć solą (sól gruboziarnista morska lub kamienna). Wkładamy je ciasno do słoja, zasypujemy do połowy solą z ziarnami pieprzu, liśćmi laurowymi, kawałkami kory cynamonu, kilkoma goździkami, pokruszoną ostrą papryczką. Cytryn musimy mieć więcej żeby wycisnąć z nich sok i dopełnić nim słoik. Zamykamy i dostawiamy na dwa tygodnie, codziennie potrząsając. Przynajmniej pół roku mamy na spożycie. Trzeba je tylko trochę otrząsnąć z soli i mniej solić kurczaka, "bo zupa będzie za słona" :)



Coś się po pierniczyło...

Nie wiem czy to ja coś po pierniczyłem czy autor przepisu w dodatku GW "Palce lizać". Zrobiłem wszystko dokładnie jak w przepisie...
125g miękkiego masła
1/2 szklanki brązowego cukru (teraz pomyślałem że pewnie cukier był za mało brązowy! Ech, blondyn ze mnie!)
2 i 1/2 mąki pszennej
1 łyżeczka mielonego imbiru
1 łyżeczka cynamonu
1 łyżeczka sody oczyszczonej
Masło z cukrem utrzeć mikserem na puszysty krem, dodaj pozostałe składniki, zagnieć ciasto. Jeśli jest zbyt kleiste dosyp mąki. Zawiń w folię, wstaw do lodówki na 30 minut.
No i tak zrobiłem!
Później rozwałkowałem. Rodzina obległa placek z foremkami, wycinają, chcą przekładać na blachę... a tu Gucio za samo przeproszeniem! Nie dało się. Ciasto rwało się i rozpadało w palcach.
Podjąłem nierówną walkę o uratowanie pierniczków - jak USA o ratowanie świata! Wygrzebałem jakieś stare przepisy z kolorowych gazet i dodawałem jajka, mąkę i coś tam, coś tam... Bój zakończył się oczywiście zwycięstwem! Pierniczki powstały i są bardzo smaczne.
Trzeci raz piszę o pierniczkach na i pod choinkę, i trzeci raz same problemy... jakieś fatum... pierniczone!

Nie zrażony trudnościami i gotowy prawie na wszystko, życzę Wam wszystkim którym chce się tu zaglądać:
 zdrowych, spokojnych i rodzinnych Świąt Bożego Narodzenia oraz lepszego 2012 roku

SMAKI ŚWIATA

Wykorzystując moment, kiedy moja wrodzona skromność już poszła spać...
Kiedyś wspominałem... Teraz książka jest na półkach, więc już mogę o niej oficjalnie mówić wszem i wobec.

zdjęcie z telefonu

Mój przyjaciel Gavin jest współautorem książki SMAKI ŚWIATA. Gavin do niedawna pływał po całym świecie jako szef kuchni na gigantycznych pływających hotelach, obecnie jest szefem wszystkich restauracji Marriotta.
 Książka zabiera w podróż dookoła świata po lokalnych targach. O samych targach pisze Evita de Gor, Polka mieszkająca w Australii. Gavin, rodowity Australijczyk, przygotował specjalnie przepisy. Ja zostałem przez Niego poproszony o zrobienie zdjęć ilustrujących przepisy. Gavin zasuwał w kuchni, a ja tylko pstrykałem, a potem spożywałem... Baaardzo fajna robota! Trwało to przez kilka wieczorów i nocy. Na wąskim stoliku, między krzątającymi się kucharzami w kuchni hotelu Marriott.

A teraz kilka fotek. :)

                                          autorzy książki

                                  Gavin w domowej kuchni

                                  Gavin "na planie" :)

Ja chrzanię... ale burak!!! Czyli ćwikła inaczej.

Ćwikła inaczej podobno pochodzi ze Śląska, ale kładę nacisk na podobno. Normalna ćwikła to tarty chrzan z dodatkami, czyli sok z cytryny, cukier itp z tartymi burakami.
Burak kojarzy mi się głównie z pewnym byłym ministrem. Z tamtych czasów pochodzi przepis na drink pod tytułem "blokada mózgu": szklanka wódki z ćwiarą buraka. Nigdy nie próbowałem... ale buraki lubię. Najbardziej z chrzanem jako ćwikłę. Ta wersja pasuje mi jeszcze bardziej niż tradycyjna. Kilka razy byłem nią częstowany. Moja wersja jest próbą odtworzenia. Oczywiście najprostszą i najmniej pracochłonną :)

Buraki gotuję, obieram, kroję w cienkie plasterki i przekładam ulubionym chrzanem, gotowym lub własnym. Odstawiam na tydzień do lodówki. Spozywam np z wędlinami! 

Na zdjęciach świeżo zrobione i kilkudniowe...